15 cze 2011

MOŻE WRESZCIE LUDZIE ZROZUMIEJĄ, JEŻELI MAJĄ SUMIENIA.


      Sent: Thursday, May 12, 2011 12:02 PM Subject: kosmetyki z płodów
      Jak się handluje organami zamordowanych dzieci  maj 7th, 2011 Po polsku , Polecane 
      -szukam- Kiedy firma Neocutis zamieściła na swojej stronie internetowej informację, że niektóre jej kremy zawierają tkanki płodowe pobrane zaraz po aborcji, złamane zostało kolejne tabu. Amerykanki mogą dziś bez większego problemu korzystać z aborcji na żądanie, naukowcy zaś – z jej „medycznych odpadów”. Obecnie, dzięki „postępom nauki” wiele bogatych kobiet na całym świecie będzie mogło się odmłodzić. Na przeszkodzie temu stoi jedynie „staroświecka i niepraktyczna moralność”.
      Przez lata rozmaite organizacje pro life w USA poszukiwały dowodu na wykorzystywanie w przemyśle kosmetycznym tkanek dzieci zabitych w wyniku aborcji. Sprawa nie była łatwa do udowodnienia, gdyż amerykańskie prawo nie wymagało podawania do wiadomości publicznej wszystkich składników kosmetyków. Dowód objawił się sam i jest do wglądu na stronie internetowej firmy Neocutis (nazwa oznacza: „nowa skóra”). Firma wyjaśnia tam swoją technologię, tłumacząc, że użyte tkanki pochodziły z banku komórek stworzonego do leczenia ran i oparzeń. Dowiadujemy się tam również, że „tylko” kremy Neocutis o nazwach: Bio-restorative Skin Cream, LUMIERE Bio-restorative Eye Cream, BIO-GEL Bio-restorative Hydrogel i JOURNÉE Bio-restorative Day Cream zawierają komórki uzyskane w wyniku aborcji, fachowo zwane proteinami skórnymi (PSP).
      Artykuł w „Washington Times” z listopada 2009 roku wyjaśnia nam, że jednouncjowa (czyli około trzydziestogramowa) buteleczka JOURNÉE Bio-restorative Day Cream kosztuje 120 dolarów. Czytamy w nim ponadto, że firma przyznała, iż komórki użyte do produkcji kremów pochodziły z ciała czternastotygodniowego chłopca. Jednocześnie broniła swojego wynalazku, tłumacząc, że linia tych komórek powstała w sposób odpowiedzialny i etyczny. Co więcej, firma porównała się do uczonych, którzy stworzyli szczepionkę przeciwko polio, korzystając z uzyskanych w podobny sposób tkanek wątrobowych. Za to cytowana w artykule Debi Vinnedge z broniącej życia organizacji Children of God for Life wspomniała „osiągnięcia” nazistów wykorzystujących skóry Żydów do robienia abażurów.
      Według firmy Neocutis, wykorzystanie tkanek płodowych może doprowadzić do zmniejszenia cierpienia, przyspieszenia leczenia, uratowania życia lub poprawienia zdrowia wielu pacjentów na świecie. Pozostaje więc postawić pytanie: dlaczego nie miałoby też poprawiać wyglądu, a tym samym samopoczucia?
      Raport Life Dynamics
      Wykorzystywanie tkanek płodowych przez firmy biotechnologiczne, farmaceutyczne i medyczne znane jest od lat – dzięki między innymi dwuipółrocznemu śledztwu organizacji Life Dynamics z Teksasu. W opublikowanym w roku 2000 i zaktualizowanym w roku 2007 raporcie, Life Dynamics wyjaśnia, w jaki sposób firmy te nabywają organy i tkanki zabitych dzieci. Większość informacji zawartych w raporcie pochodzi od Deana Alberty’ego zatrudnionego przez dwie „hurtownie”, które umiejscowiły go w jednej z klinik aborcyjnych – Comprehensive Health (Comp Health) w Overland Park w stanie Kansas – stanowiącej część największej sieci aborcyjnej należącej do organizacji Planned Parenthood. Dean Alberty nawiązał współpracę z Life Dynamics pod wpływem wydarzenia, którego był naocznym świadkiem – aborcjonista na jego oczach utopił w wiadrze nowo narodzone bliźniaki, aby umożliwić pobranie z nich organów. Dzięki temuż informatorowi Life Dynamics uzyskała między innymi kopie zamówień, listę zamrożonych organów przechowywanych na terenie kliniki oraz rachunki wystawiane firmom kurierskim.
      Jak się handluje organami?
      Life Dynamics wyjaśnia w swoim raporcie, że amerykańskie prawo zabrania handlu tkankami i organami ludzkimi, jednak proceder ten może zaistnieć, jeśli nazywa się „donacją”. Klinika aborcyjna teoretycznie może się pozbywać „odpadów medycznych”, oddając je w zamian za pokrycie kosztów ich uzyskania, transportu i przechowywania. W rzeczywistości jednak nie zawsze można mówić o takich kosztach, gdyż firmy skupujące organy i tkanki hurtowo de facto same się tym zajmują, umieszczając swojego pracownika w danej klinice. To, co płacą klinice, jest więc opłatą za „towar”, a nie za jego „uzyskanie”. Graczami na tym rynku są więc: firma pośrednicząca w realizowaniu zamówień, będąca „hurtownikiem”, dalej zamawiający naukowcy z instytutów medycznych, firm farmaceutycznych, biotechnologicznych czy instytucji rządowych, i wreszcie „producent towaru”, czyli klinika aborcyjna.
      Jak wynika z analizy dokumentów poświadczających ów proceder, w praktyce wygląda to tak, że firma zajmująca się skupowaniem organów i tkanek zawiera umowę z kliniką aborcyjną, płacąc jej stałą opłatę miesięczną. Na podstawie tej umowy pracownik firmy może osobiście zajmować się pobieraniem tkanek (lub przeszkolić w tym celu pracownika kliniki aborcyjnej). Kiedy firma otrzymuje dokładne zamówienie, zostaje ono przefaksowane do pracownika czekającego w klinice aborcyjnej, gotowego do jego wykonania. Pobiera on organy i tkanki, pakuje je w specjalny woreczek foliowy i wysyła ekspresem przy pomocy prywatnej firmy kurierskiej. Z reguły przesyłka musi być dostarczona w ciągu dwudziestu czterech godzin. Transakcję rejestruje się jako „donację”, zarówno po stronie kliniki, jak i po stronie firmy kupującej. Kupujący zwraca potem „hurtownikowi” koszty uzyskania „towaru”, ten zaś zwraca koszty klinice. W sytuacji omawianej w raporcie wygląda to na czystą grę, gdyż pracownik pobierający organy jest zatrudniony przez firmy pośredniczące, a nie klinikę aborcyjną. Jak czytamy w raporcie: nikt niczego nie kupuje, nikt niczego nie sprzedaje. System jest całkowicie „legalny”. Wygląda także na to, że tak naprawdę żadna instytucja rządowa (czy to stanowa, czy federalna) nie jest nawet zainteresowana sprawdzaniem, czy cały proceder rzeczywiście przebiega całkowicie legalnie. Prawo nie reguluje ani użytych w schemacie miesięcznych opłat, których klinika wymaga w zamian za udostępnienie dostępu do „towaru”, ani refundacji kosztów jego uzyskania. Jak długo mają one jakąś rozsądną i uzasadnioną podstawę, uznane będą za niewygórowane.
      Hurtownicy- pośrednicy
      Raport Life Dynamics jako „hurtowników” wymienia głównie The Anatomic Gift Foundation (AGF) oraz Opening Lines (OL). The Anatomic Gift Foundation ma status non profit, tzn. cieszy się uprzywilejowaną sytuacją podatkową (podobną do tej, jaką mają Kościoły). Opening Lines – założona przez patologa doktora Milesa Jonesa – na ulotce reklamującej swoje usługi oferuje najświeższe tkanki płodowe, zebrane i wysłane według twego zamówienia tam, gdzie chcesz i kiedy chcesz, w ilościach, jakich potrzebujesz. Firma chwali się również wydajnymi i wygodnymi usługami bez biurokracji – nie wymaga od zamawiającego żadnego opisu badań, do którego potrzebny mu jest „towar”. Oferuje nawet specjalne upusty w przypadku, gdy organy są rozczłonkowane. Firma wyjaśnia, że stosuje się do wytycznych rządowej instytucji National Institutes of Health (NIH) – można więc uznać, że ma jej nieformalny atest.
      Co więcej, Opening Lines proponuje przekonywanie kobiet przychodzących do kliniki, aby dokonać aborcji, żeby przemieniły ją w coś wspaniałego – oddając anonimowo i darmowo organy zabitego dziecka na badania, mogą pomóc w leczeniu raka, AIDS, chorób wątroby, oczu, cukrzycy, uszkodzeń kręgosłupa czy choroby Altzeimersa (pisownia oryginalna). Wystarczy podpisać zgodę.
      The Anatomic Gift Foundation pozuje na firmę o wiele bardziej „szanującą się”, ponadto jest większa i więcej zarabia (oferuje droższe usługi). Nie stosuje ohydnych reklam, działa bardziej po cichu, skupiając się być może na drugim swym obszarze działalności – pozyskiwaniu ciał dorosłych w ramach „donacji”. Jedno z biur firmy miało swoją siedzibę w jednej z klinik aborcyjnych w Kolorado. Jak wyjaśnia w raporcie Life Dynamics, obie firmy miały bezpośrednie związki z organizacją National Abortion Federation. The Anatomic Gift Foundation była w roku 1998 jej członkiem, a udziałowcy Opening Lines wsparli ją finansowo w roku 1991.

KOSMETYKI

Sent: Wednesday, May 11, 2011 12:45 PM
Subject: kosmetyki
Toksyczne kosmetyki, prof. Dorota Majewska
Dziś krotko o toksycznych kosmetykach dla dorosłych i dzieci. Wystarczy pójść do byle jakiego lub ekskluzywnego sklepu z kosmetykami w Polsce i poczytać skład kremów i innych smarowideł do ciala dla dorosłych i dzieci, a także past do zebow, antyperspirantow etc., żeby się przekonac o powszechnosci toksycznych kosmetykow w Polsce. Praktycznie wszystkie kremy (także te najdrozsze) zawieraja w sobie znaczne ilosci rozmaitych toksyn, zupelnie tam niepotrzebnych, takich jak: akrylamid, aluminium, dwutlenek tytanu. Trzeba pamietac, ze skora wchlania te skladniki i zatruwaja one caly organizm.

Akrylamid jest neurotoksyczny, hepatotoksyczny i renotoksyczny oraz rakotworczy, aluminium to silna neurotoksyna, która uposledza inteligencje, sprzyja demencji i rozwojowi choroby Alzhemera oraz poteguje toksyczne dzialanie rteci, dwutlenek tytanu uszkadza DNA i dziala rakotworczo. Dlaczego te toksyczne skladniki znajduja się dzis w prawie wszystkich kosmetykach, a kiedys ich nie było? (Sa to technologie spowadzone z zachodu). Nie spelniaja one zadnej pozytecznej kosmetycznej roli, jedynie szkodza. Może spelniaja role smieciowych wypelniaczy, a może trzebaby siegnac to teorii spiskowych, żeby to wytlumaczyc.

Nie mniej jest pewne, ze codzienne stosowanie kosmetykow z tymi składnikami chronicznie zatruwa i niszczy organizm. Szczególnie zagrozone sa plody u matek, które stosuja takie kosmetyki, oraz niemowleta.
Dlatego należy bardzo uwaznie czytac wszystkie etykiety na kosmetykach i nie kupowac tych, ktore zawieraja te trujace skladniki. Również olej mineralny (z ropy naftowej, podstawowy skladnik kremow i olejkow do skory), przyspiesza starzenie skory i dla niemowlat może być toksyczny. Czym się wiec smarowac? W Polsce sa duze trudnosci ze znalezieniem bezpiecznych kosmetykow. Sprawdzilam to.

Powinny być one zrobione ze skladnikow spozywczych, a wiec na bazie olejow roslinnych.
Na zachodzie popularne jest maslo orzecha shea bez dodatkow, plastykow, aluminium etc. – bardzo dobre jako krem kosmetyczny. Jeśli nie znajdziecie Panstwo naturalnych kosmetykow, to bezpieczniej natluscic skore oliwa, jak starozytni Grecy, czy nawet maslem. Szczegolnie dotyczy to kobiet w ciazy i niemowlat. Z mydel należy stosowac tylko najprostsze, wyprodukowane staroswiecka metoda bez dodatkow plastykow i dwutlenku tytanu. Pozdrawiam, DM (otrzymane mailem od jednego z korespondentów pani profesor)

Nadchodząca tyrania
kwiecień 30th, 2011 Po polsku
The coming Tyranny http://just-another-inside-job.blogspot.com/2007/04/coming-near-future-tyranny.html
9.04.2007 tłumaczenie Ola Gordon
Z raportu brytyjskiego rządu: “Broń biologiczną można wykorzystać do zwalczania przeludnienia” (co to jest ?!!). Raport Ministerstwa Obrony przedstawia koszmarną wersję NWO, czystek etnicznych, wojny klasowej, czipów mózgowych do 2035 roku.

Jawi nam koszmarne społeczeństwo przyszłości, w którym ludzkość zmusza się do akceptacji czipów instalowanych w mózgu, imigracja i urbanizacja dewastuje społeczności, trwa wojna klasowa, a broń biologiczna i neutronowa wykorzystywana jest do walki z przeludnieniem. Centrum Rozwoju, Koncepcji i Doktryn Ministerstwa Obrony opracowało dokument krystalizujący „ramy przyszłej strategii”, za którą prawdopodobnie staną siły zbrojne Wielkiej Brytanii, jak mówi raport opublikowany w dzisiejszym londyńskim The Guardian.

Ponieważ każde umyślne działanie rządu i przemysłu ma na celu realizację tej przyszłości, powinniśmy dokument ten uważać za plan strategiczny, a nie ostrzeżenie przed tym, co nadejdzie.
Raport przedstawia, jaki będzie świat za niespełna 30 lat i stanowi „analizę kluczowych zagrożeń i wstrząsów” stojących przed planetą. Prognozy te obejmują:
- Rozwój broni neutronowej, która niszczy organizmy żywe, a nie budynki i „jest idealną bronią służącą do ekstremalnych czystek etnicznych w coraz bardziej zaludnionym świecie.” Taka broń byłaby rozpraszana za pomocą bezzałogowych dronów i doprowadziła by do „zastosowania zabójczej siły, bez ingerencji człowieka, która stawiała by przed nami ważne kwestie prawne i etyczne.”

- W ciągu 30 lat standardowe wszczepianie chipów do mózgu wszystkim obywatelom w krajach rozwiniętych.
> - Masowy bunt klasy średniej krajów rozwiniętych, jako reakcja na szaleńczą imigrację, problemy z biedotą miejską i rozpad porządku społecznego.
- Odrodzenie marksizmu jako religii zastępczej w czasach rosnącego moralnego relatywizmu.
- Niekontrolowana globalizacja, która skutecznie skończy z państwem narodowym i doprowadzi do wojen między systemami wierzeń terytorialnych, a nie kraju z krajem.
- Gwałtowny spadek populacji białych Europejczyków przy 81% wzroście populacji Afryki sub-saharyjskiej i 132% wzroście populacji na Bliskim Wschodzie .
- Endemiczne bezrobocie, niestabilność i zagrożenie dla porządku społecznego w wyniku wzrostu liczby ludności.

- Pojawienie się „koalicji terrorystycznej”, sojuszu systemów ideologicznych, które sprzeciwiają się państwu, od ekologów do „ultra-nacjonalistów” i pozostałości ugrupowań religijnych.
Z tego raportu wynika jasno, że każda polityczna lub religijna grupa, która wyrazi sprzeciw wobec dyktatorskiego i ateistycznego programu państwa, będzie kolektywnie demonizowana jako terroryści i przeznaczona do likwidacji i czystek etnicznych.
Jest to ten NWO, który establishment starał się stworzyć, żeby umożliwić szerzącą się imigrację, wykorzystując postęp technologiczny do zniewolenia nas, rozpoczynając niekończącą się wojnę i kształtując kurs historii, by zbudować planetę-więzienie.

Elity celowo ukierunkowują wydarzenia na świecie i angażują się w wojnę psychologiczną, aby osiągnąć tę samospełniającą się apokalipsę. Nie cofną się przed produkcją scenariusza czasów ostatecznych, podobnych do opisanego w Objawieniach; bez znaczenie jest czy wierzysz w Biblię, czy nie: nasza przyszłość jest w rękach maniakalnych psychopatów, którzy postanowili zniszczyć ludzkość.
Za każdym razem, kiedy badamy rządowe białe księgi i dokumenty strategiczne, RAND, PNAC czy innych większych „think tanków”, spotykamy się z obsesją redukcji populacji poprzez przerażające akty czystek etnicznych.

 W tym przypadku plan nie jest nawet ukrywany pod płaszczykiem walki z terroryzmem i jasno sugeruje, że ??państwa będą wdrażać broń masowego rażenia, aby wymazać olbrzymie skupiska ludzkości, a zwłaszcza tych, którzy wyrażają sprzeciw wobec poczynań rządu.
„…. Zaawansowane formy walki biologicznej, które mogą eliminować ściśle określone genotypy, mogą przekształcić ją ze sfery terroru w narzędzie politycznie użyteczne.”
Kto napisał te słowa we własnym dokumencie strategii? Naziści? Reżim Pol Pota?
Nie, byli to Paul Wolfowitz, Dick Cheney, William Kristol, Donald Rumsfeld i reszta neo-konserwatywnych współpracowników, tworzących projekt dla Nowego Amerykańskiego Wieku – ideologicznych ram administracji Busha.

Armed Forces Journal, tuba kompleksu militarno-przemysłowego, w ubiegłym roku [2006] opublikowała plan strategiczny zupełnie przerysowujący granice Bliskiego Wschodu, stworzony przez emerytowanego majora Ralpha Petersa.
Dokument mówi o maksymalnej cenie ropy, ekonomicznym krachu w 2008 roku i globalnym ociepleniu, jako przyczynach chaotycznej konwergencji wymagającej trudnych działań w imieniu rządu.
„Aha, i jeszcze jeden mały brudny sekret w 5.000 lat historii” – pisze Peters - „czystki etniczne odnoszą skutek.” „Nie będzie pokoju. W każdej chwili, przez resztę naszego życia, na całym świecie będzie wiele konfliktów w zmieniających się formach. Gwałtowne konflikty będą dominować na pierwszych stronach gazet, ale walki na polu kultury i gospodarki będą stabilniejsze i ostatecznie bardziej zdecydowane. Rolą sił zbrojnych USA będzie de facto utrzymywanie świata bezpiecznym dla naszej gospodarki i otwartym na atak naszej kultury. W tych celach będziemy dokonywać sporo zabijania.”

Czystki etniczne są również popularne w środowisku naukowym, które opowiada się za programem eugeniki na masową skalę, „zabijania” ludzkości do liczby łatwej do kierowania. Jednym z takich przykładów jest dr Erik Pianka, który znalazł się w nagłówkach gazet w ubiegłym roku, gdy wygłosił przemówienie do Teksańskiej Akademii Nauk, w którym apelował o eksterminację 90% ludności poprzez przenoszący się drogą powietrzną wirus ebola. Zdecydowana większość słuchaczy, studentów, naukowców i profesorów, zerwali się na nogi i wiwatowali, gdy Pianka nazwał ludzkość bakterią, która musi zostać wyeliminowana.
Podobne opinie powtarzają tacy ludzie jak książę Filip, który w przedmowie do swojej książki z 1986 roku „If I Were an Animal” [Gdybym był zwierzęciem], napisał: „Jeśli zostanę zreinkarnowany, chciałbym powrócić jako śmiertelny wirus, by wnieść coś do rozwiązania przeludnienia.”

„Najprostsza odpowiedź jest taka, że ??populacja świata powinna wynosić około 2 mld, a mamy teraz około 6 mld,” powiedział magnat medialny Ted Turner w E Magazine, publikacji dla ekologów.
Turner poszedł nawet dalej w rozmowie z czasopismem Audubon: „Całkowita populacja świata wynosząca 250-300 mln ludzi, 95% spadek w porównaniu z dzisiejszym, byłaby idealna.”
W wywiadzie z UNESCO Courier, w 1991 roku, Jacques-Yves Cousteau, słynny producent filmowy, laureat nagrody Emmy, który stał się symbolem ruchu ekologicznego powiedział: „To straszne, ale muszę to powiedzieć. Populacja świata musi być ustabilizowana, a żeby to zrobić, musimy eliminować 350.000 osób dziennie.
Światowa elita i kompleks militarno-przemysłowy już zdecydowały o dokonywaniu ludobójstwa przez czystki etnicznie populacji świata zredukowanej do poziomu, którą będzie łatwiej kontrolować i zniewolić.
Jest to ostateczna gra finałowa NWO – stworzenie apokalipsy i piekła na ziemi.
Już nie można tego odrzucać jako paranoidalnej teorii spiskowej, gdy architekci tego horroru otwarcie i regularnie dyskutują o nim w swych dokumentach planistycznych.
http://stopsyjonizmowi.wordpress.com


14 cze 2011

Schetyna żeruje na Płażyńskim

Rodzina Macieja Płażyńskiego, który zginął w katastrofie smoleńskiej, wyraziła oburzenie słowami marszałka Sejmu Grzegorza Schetyny, które padły podczas sobotniej konwencji Platformy Obywatelskiej w Gdańsku. W specjalnie wydanym oświadczeniu napisała, iż sprzeciwia się wykorzystywaniu imienia "Męża i Taty na potrzeby przedwyborczego happeningu".Wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej, marszałek Sejmu Grzegorz Schetyna, zagrzewając w sobotę do pracy zgromadzonych w gdańskiej Ergo Arenie działaczy Platformy Obywatelskiej, wspomniał parlamentarzystów Platformy, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej, oraz byłego marszałka Sejmu Macieja Płażyńskiego.


 Płażyński, choć Platformę opuścił już w 2003 roku, to jednak był jej współzałożycielem. - Dzisiaj potrzebujemy wielkiej mobilizacji. Kibicują nam miliony Polaków. Ale wiem także, że kibicują nam ci, których z nami nie ma: Maciek Płażyński, "Aram" Rybicki, Grzesiu Dolniak, Sebastian Karpiniuk i Krysia Bochenek. Oni tam, na górze, patrzą na nas, ściskają kciuki i mówią nam: wygrajcie to, wygrajcie to dla nas - mówił Schetyna do uczestników konwencji Platformy. Dezaprobatę wobec słów marszałka Sejmu wyraziła rodzina Macieja Płażyńskiego. 


"W nas - bliskich Macieja Płażyńskiego - słowa te wzbudziły sprzeciw. Nie godzi się instrumentalnie wykorzystywać imienia naszego Męża i Taty na potrzeby przedwyborczego happeningu" - stwierdziły wdowa po Macieju Płażyńskim Elżbieta Płażyńska i córka Katarzyna Płażyńska. W podpisanym przez nie oświadczeniu, datowanym na 12 czerwca br., czytamy m.in.: "W działalności publicznej podstawą była dla niego wiarygodność. Gdy w 2001 r. tworzył Platformę Obywatelską, chciał, by było to ugrupowanie oparte na strukturach oddolnych, nieuwikłanych w politykę propagandy i zakulisowych rozstrzygnięć.


 Platformę opuścił, gdyż nie uznawał kompromisów wobec założycielskich zobowiązań, od których krok po kroku zaczęto odchodzić. Jako niezależny poseł i senator rzeczowo i obiektywnie poddawał ocenie rozwój partii i działalność jej liderów. Bez względu na to, czy była to ostra krytyka, czy też słowa poparcia swój osąd opierał na twardych argumentach". Elżbieta i Katarzyna Płażyńskie konstatują, iż "Platforma Obywatelska jest dziś partią władzy" i "jak wynika z medialnego przekazu, jest to partia, która krzewi optymizm i miłość wśród naszych rodaków". "Nam, którzy trochę ponad rok temu straciliśmy ukochaną osobę, ten optymizm jednak się nie udziela. Pan premier Donald Tusk zachęcał wczoraj do bycia dumnym z naszego Państwa. 


W pierwszą rocznicę Tragedii Smoleńskiej staliśmy obok szczątków samolotu, w którym 96 osób spędziło ostatnie chwile życia. Oprócz bezmiaru smutku czuliśmy wstyd i poczucie opuszczenia ze strony władz państwowych, składając kwiaty przy wraku Tu-154 częściowo nakrytym brezentem, który w sposób prowizoryczny przytrzymywało parę starych opon" - czytamy w oświadczeniu. Elżbieta i Katarzyna Płażyńskie przypomniały, iż po 10 kwietnia osoby zajmujące wysokie stanowiska państwowe zapewniały o determinacji w wyjaśnianiu przyczyn katastrofy. "19 marca 2011 r. na Radzie Krajowej Platformy pan premier zaprzeczył tej determinacji, twierdząc, iż kwestia smoleńska to jeden z tematów, nad którym trzeba przestać kwękolić. Jako bliscy polityka, który wiedział, co oznacza odpowiedzialność za słowo, pragniemy wyrazić swoją dezaprobatę w stosunku do polityki opartej na obietnicach bez pokrycia i zapomnieniu o sprawach trudnych" - napisały.
Artur Kowalski




OTO POLSKA - Powrócą "kozy"?


W latach 50., za komuny Polacy żyli bardzo biednie i w ciągłym stresie. Było dużo osób o "gumowych uszach", które donosiły władzom. Przy gminach były areszty, które nazywano "kozami". Jeśli chłop ściął w swoim lesie sosnę i sprzedał ją, gdyż nie miał pieniędzy na chleb dla dzieci, nie zapłacił także kolegium, to siedział w areszcie. Siedzieli też rolnicy za niewywiązanie się z obowiązkowych dostaw. Jeśli ktoś głośno narzekał na władzę i wschodnich "przyjaciół", musiał iść do "kozy".


 Mój tatuś także siedział w gminnym areszcie za to, że prowadził konny orszak podczas powitania księdza biskupa wizytującego naszą parafię. (...) Wspominam te dawne dzieje, bo - wypisz, wymaluj - pasują do obecnych czasów. Oto polskie służby, które mają zajmować się najważniejszymi zagrożeniami dla Polski: czuwać nad bezpieczeństwem wewnętrznym, wykrywać szpiegów, walczyć z mafią narkotykową - już od godziny szóstej rano, stosując nieproporcjonalne do zagrożeń środki, nękają internautę. 


Polakom zamyka się także usta, spadają na nich kary za to, że niepochlebnie wypowiadają się o najwyższych władzach. Kibice sromotnie podpadli panu premierowi Donaldowi Tuskowi, który przecież jest ich pokrewną duszą "szalikowca". Zamiast zamykać stadiony, wystarczyłoby rozprawić się z bandą chuliganów zwanych "kibolami". Nie rozumiem, dlaczego muszą cierpieć stanowiący większość, normalnie zachowujący się kibice. W mojej świadomości jeszcze tkwi obraz z Krakowskiego Przedmieścia, kiedy polska młodzież podburzona przez złych ludzi obrażała uczucia religijne katolików, profanując krzyż Chrystusowy i wykrzykując bluźniercze hasła przeciw Panu Jezusowi. 


Nasze najwyższe władze państwowe widziały to wszystko, lecz nie reagowały. Od tamtej pory różne "wyrostki" zachowują się podobnie, wykorzystując każdą okazję. Niestety, brak jest reakcji właściwych organów. Zadaję więc sobie pytanie: Czy obecny rząd prowadzi politykę Kalego? Kiedy porównuję lata 50. ze współczesnymi, myślę, że brakuje jeszcze tylko gminnych aresztów. Chociaż kto wie... Obecna władza spycha wszystko na samorządy, to może także wyda zalecenie i pojawią się "kozy" XXI wieku? art.Nasz Dziennik - autor Józefa Kusz. Krasnobród 

ŻYJEMY PO TO BY DAĆ ŻYCIE - Dlaczego nie warto żyć na próbę

W naszym katolickim społeczeństwie zaczyna pokutować pogląd, że miłość nie potrzebuje małżeńskiej obrączki, a najważniejsze jest to, iż dwoje ludzi się kocha i chce być razem. Wielu nie widzi nic złego w tym, że jakaś para żyje bez ślubu. Bywa, że taką sytuację akceptują pod swoim dachem nawet katoliccy rodzice. Jakie problemy rodzi życie na tzw. „próbę”? Dlaczego nie warto tak żyć?


Odnoszę wrażenie, że życie „na próbę”, czyli bez żadnych zobowiązań, staje się dziś czymś nie tylko dopuszczalnym, ale i normalnym. Jest to z pewnością owoc panującej powszechnie tzw. tolerancji. Zjawisko to stwarza jednak pewien problem zarówno w wymiarze społecznym, jak i religijnym. Niewątpliwie jest formą ucieczki od odpowiedzialności za drugą osobę i własne decyzje. Po co brać na „świadka” swojego zobowiązania Pana Boga czy państwo, skoro można tak po prostu „dogadać się” między sobą? Nie trzeba będzie potem chodzić do sądu, załatwiać w urzędach formalności, przed nikim tłumaczyć się...

Warto zastanowić się nad tym, co w istocie oznacza propozycja wspólnego zamieszkania bez ślubu. Czyż nie jest ona wyrazem chęci zaspokojenia tylko własnych, egoistycznych dążeń i pragnień? Czy nie chodzi w niej o zwyczajne wygodnictwo? Bez sformalizowania związku wygodniej będzie się przecież potem… rozejść. Ludzie tak myślący zakładają, że będą razem dopóty, dopóki będzie im ze sobą dobrze. Jeśli natomiast któremuś z nich coś we wzajemnych relacjach nie będzie już dłużej odpowiadać, to się po prostu rozstaną. Najlepiej, by odbyło się to w dobrym stylu: kulturalnie i pokojowo. W ten sposób sprawa będzie całkowicie załatwiona, bo nikt nikomu krzywdy nie wyrządzi. Pół biedy, oczywiście, jeśli z takiego związku nie zostały zrodzone dzieci. W przeciwnym razie, rozstanie takiej pary nie jest sprawą tak zupełnie prostą. Dziecku, które potrzebuje przecież zarówno matki, jak i ojca, brak któregoś z rodziców przynosi ogromną krzywdę psychiczną na całe życie. 

Jeśli partnerzy nie wiążą się ze sobą formalnie, to przed kim zobowiązują się do odpowiedzialności? Przed kim mają wtedy odpowiadać za swoje postępowanie? Czy przed sobą nawzajem? Przecież oni nie chcą dłużej być ze sobą! Utrudnione pozostaje choćby wyegzekwowanie świadczeń finansowych, do których wcześniej zobowiązali się, a z których nie chcą się już więcej wywiązywać. Odrębną kwestią pozostaje sprawa płacenia podatków. Nie jest w porządku, gdy dzieli się życie we dwoje, we dwoje zarabia i wzbogaca, a od państwa oczekuje, że będzie nas traktowało jako osoby samotne.


Czym jest zatem instytucja małżeństwa? Pojęcie to należy rozpatrywać na dwóch płaszczyznach: cywilno-świeckiej i kościelnej. Wybór jednej z nich oznacza zawsze zgodę na określoną koncepcję życia. Zawierając ślub cywilny, zaciągamy zobowiązanie wobec społeczeństwa, w którym żyjemy, gdyż decyzja ta rodzi pewne skutki społeczne. Pojawia się kwestia ubezpieczeń społecznych, świadczeń, podatków, spadku, dziedziczenia, odpowiedzialności za wychowanie dzieci, itp. 

Małżeństwo w ujęciu katolickim jest sakramentem. Jeśli więc katolicy nie chcą go przyjąć, choć nie mają ku temu żadnych obiektywnych przeszkód, zawsze mamy do czynienia z problemem braku wiary. Oznacza to, że ludzie ci nie wierzą w Boga, nie wierzą, że to On stworzył kobietę i mężczyznę dla nierozerwalnego małżeństwa, nie wierzą też, że życie, które wiodą, Pan Jezus nazwał po prostu cudzołóstwem. 

Zdarza się, że dorosłe już dziecko chce nakłonić rodziców do zgody na zamieszkanie w ich domu wspólnie ze swoim współpartnerem. Katoliccy rodzice chcąc pozostać w zgodzie z własnym sumieniem, powinni wyrazić swój sprzeciw wobec tak postawionej sprawy. Ważne jest jednak, aby najpierw w atmosferze szczerości i spokoju podjęli z młodym człowiekiem dialog na ten temat. To dziecko powinno dostosować się do wymagań rodziców, a nie odwrotnie. Ono powinno pamiętać, że jeśli jemu z racji wieku wolno robić rzeczy, do których mają prawo dorośli, to rodzicom tym bardziej. Rodzice mogą więc w takiej sytuacji powiedzieć: „Jeśli żyjesz po swojemu i nie chcesz już dłużej słuchać naszych rad, to żyj na swoją rękę, lecz nie pod naszym dachem. My twojego partnera u siebie tolerować nie będziemy”. Jeśli jednak wyrażą zgodę na rozwiązłe życie swojego dziecka, są współodpowiedzialni za to, co dzieje się w ich własnym domu. Biorą na siebie część winy za jego grzech.






DROŻSZY CHLEB - TAŃSZE ROZWODY-Rozwiedziesz się za połowę ceny, jeśli zrobisz to szybko - wiosenna oferta resortu sprawiedliwości

Rząd Donalda Tuska zakasał rękawy i walczy z drożyzną. Na początek potanieją... rozwody. Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało projekt ustawy nowelizującej ustawę o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Prawnicy alarmują: stwarzanie zachęt rozwodowych jest szkodliwe dla rodzin. Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 14px;">
Celem zmian proponowanych przez resort sprawiedliwości w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ma być uproszczenie istniejących regulacji prawnych oraz usunięcie wadliwych rozwiązań. To sposób ministra Krzysztofa Kwiatkowskiego na zwiększenie wpływów do budżetu państwa. Ale odstępstwem od tej zasady są kwestie związane z kosztami sądowymi w sprawach o rozwód.

Otóż, w tym przypadku ministerstwo nie tylko nie zamierza podnosić kosztów, ale wręcz zakłada obniżenie opłat od pozwu, które obecnie wynoszą 600 złotych. Wprawdzie wnosząc sprawę, nadal trzeba będzie wpłacić tę kwotę w całości, ale sąd będzie mógł zwrócić nawet jej połowę. Prawo do "ulgi" dotyczyć ma rozchodzących się małżeństw, które mają małoletnie dzieci. Jeżeli rodzice szybko dojdą do porozumienia w kwestiach władzy rodzicielskiej oraz kontaktów z dzieckiem, to otrzymają zwrot 300 złotych.

"Będzie to stanowić zachętę dla małżonków do wypracowywania akceptowalnych dla obu stron warunków w tym zakresie uwzględniających dobro dziecka. Proponowane rozwiązanie stworzy też podstawy do przyspieszenia rozpoznania tego rodzaju spraw przez sądy, które (...) zobowiązane są obecnie orzekać z urzędu również o kontaktach rodziców z małoletnim dzieckiem" - czytamy w projekcie ustawy. W ocenie resortu sprawiedliwości brak porozumienia co do opieki bądź terminów widywania się z dzieckiem jest częstą przyczyną wydłużania postępowań w sprawach o rozwód lub separację, dlatego skrócenie przebiegu takich procesów powinno być promowane.

"Pozytywnym bodźcem skłaniającym do szukania porozumienia winno być uwzględnienie porozumienia w omawianym zakresie także w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach" - głosi projekt ustawy.
Stwarzanie tego typu zachęt rozwodowych torpedują prawnicy. Mecenas Arkadiusz Mularczyk, zastępca przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, uważa, że jeśli ta propozycja stanie się obowiązującym prawem, będzie szkodliwa dla rodzin. W rozmowie z "Naszym Dziennikiem" poseł ocenia, że pomysł ministra Kwiatkowskiego skraca drogę do rozpadu rodzin. - Sprawy rozwodowe są wynikiem różnego rodzaju nieporozumień, dlatego ułatwianie skłóconym małżeństwom decyzji o rozejściu się, jak w tym przypadku poprzez obniżanie kosztów pozwów, jest drogą donikąd. 


O ile opłata w wysokości 600 zł w pewnym sensie mogła być jeszcze pewnego rodzaju przeszkodą czy hamulcem przy wniesieniu pozwu, o tyle obniżenie tej kwoty może właśnie sprzyjać takim krokom. Zamiast promować politykę prorodzinną, rząd Donalda Tuska wpisuje się w politykę niszczenia rodziny - ocenia poseł Mularczyk.
Również mecenas Piotr Kwiecień przyznaje, że projekt Ministerstwa Sprawiedliwości w sposób intencjonalny ułatwia pewną możliwość rozwodów. Zwraca zarazem uwagę, że jak wynika z jego praktyki adwokackiej, wysokość kosztów - przynajmniej dla strony inicjującej rozwód - nie stanowi nawet obecnie dużej przeszkody. - Rzeczywiste przyczyny nie leżą w cenach, ale tkwią w społecznej akceptacji rozwodów - zauważa adwokat. W jego przekonaniu, rodzinie służą inne rozwiązania. 


- W Polsce brakuje np. polityki dotyczącej kultury małżeńskiej, szacunku dla ludzi, którzy pozostają ze sobą w długotrwałym związku małżeńskim i ponoszą trud wychowania dzieci. Nie szanuje się np. rodzin wielodzietnych, które często są traktowane jako patologiczne - wskazuje mecenas Kwiecień. Patologie przede wszystkim tworzy rząd przez rozmyślne tz prywatyzacje Polskie gospodarki. Porządny gospodarz nie sprzedaje własności, tylko co najwyżej ją wydzierżawia na czas określony za  przyzwoite wynagrodzenie i określone podatki dla skarbu państwa.


DEZINFORMACJA I KŁAMSTWA


Kanwę przeprowadzonej przez Szwejcera narracji stanowi jego rozmowa z generałem NKWD/NKGB Leonidem Fiedorowiczem Rajchmanem przeprowadzona w 1990 roku. Relacja Leonida Rajchmana dotyczyła lat 40. XX w. i jak każda wspomnieniowa opowieść świadka historii musi być traktowana z dużą ostrożnością. Rozmowę z Rajchmanem autor przeprowadził dwie dekady przed publikacją artykułu, co dodatkowo obniża wartość relacji. Niezależnie od wskazanych ograniczeń artykuł należy uznać za interesujący ze względu na samą osobę rozmówcy jego autora - Leonida Rajchmana, enkawudzisty bardzo głęboko i długookresowo zaangażowanego w sprawę katyńską.
Rajchman prowadził przemyślaną, planową dezinformację Polaków po zawarciu układu Sikorski - Majski 31 lipca 1941 roku. Do jego zadań należało dezorientowanie nowych polskich sprzymierzeńców z tworzonej Ambasady RP i Armii Polskiej w ZSRS w sprawie losu poszukiwanych jeńców z Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa. Wśród zwodzonych byli m.in. ambasador Stanisław Kot i gen. Władysław Anders, robocze spotkania z generałem NKWD opisał odpowiedzialny za poszukiwania kolegów ocalony jeniec Starobielska rotmistrz Józef Czapski. 
Po rewelacji niemieckiej z 13 kwietnia 1943 r. i odzyskaniu rejonu Smoleńska przez Sowietów we wrześniu 1943 r. Rajchman zacierał ślady zbrodni oraz przygotowywał fałszywą wersję o rzekomej winie niemieckiej. Był kluczową postacią w przygotowującym materiał dla komisji Nikołaja Burdenki "resortowym" zespole NKWD/NKGB Wsiewołoda Mierkułowa i Siergieja Krugłowa, kierując pracami w rejonie Katynia. Odnoszące się do tych działań wspomnienia Rajchmana - generalnie zgodne z obrazem znanym nam z wytworzonych przez Rosjan ujawnionych w latach 90. XX w. dokumentów - stanowią ciekawe uzupełnienie wątków dotyczących formowania kłamstwa katyńskiego. 
Zgoła inaczej rzecz ma się ze stanowiącymi główną część artykułu rozważaniami Rajchmana na temat przyczyny podjęcia przez Stalina, jako niewątpliwie głównego decydenta, decyzji o mordzie na polskich jeńcach wojennych w 1940 roku. Relacja Leonida Rajchmana opiera się w tym wypadku nie tyle na autopsji, ile na informacjach przekazanych mu jakoby przez szefa NKWD Ławrientija Berię. Sam fakt wyjaśniania przez szefa NKWD podwładnemu głębokich motywów działania sowieckiego kierownictwa ze Stalinem na czele jest mało prawdopodobny, ale nim zdyskwalifikujemy opowieść, pochylmy się nad jej bez wątpienia intrygującą treścią.

Czystość jest nowoczesna

Sąd Okręgowy w Olsztynie unieważnił wyrok sądu rejonowego z października 2009 roku i uchylił nadzór kuratora sądowego nad rodziną państwa Korejwów, któremu zostali poddani z powodu odmowy posyłania córki na lekcje wychowania seksualnego. Sąd pierwszej instancji uznał to za zbyt daleko idącą ingerencję rodziców w wychowanie. Mimo że sąd okręgowy uchylił wyrok, to jednak orzeczenie sądu pierwszej instancji niebezpiecznie przypomina mechanizmy nadmiernej presji państwa na procesy wychowawcze w rodzinie, z jakimi zmagają się mieszkańcy Europy Zachodniej. W tym kontekście coraz większego znaczenia nabiera fakt, że lekcje wychowania do życia w rodzinie wciąż są w Polsce nieobowiązkowe.


Skutki nadmiernej ingerencji państw europejskich w tę dziedzinę życia możemy obserwować choćby w Niemczech, gdzie w większości landów edukacja seksualna jest przedmiotem obowiązkowym. Hedwig von Beverfoerde, rzecznik prasowy organizacji broniącej praw rodziny "Familienschutz", opisuje sytuację kilku (baptystycznych) rodzin w Nadrenii Północnej-Westfalii, które odmówiły posłania swoich dzieci na sztukę teatralną pokazywaną w ramach tego przedmiotu.



 Rodzice, którzy nie wpłacili zasądzonej kary pieniężnej, trafili na miesiąc do więzienia. Hedwig von Beverfoerde określa to mianem skandalu, tym bardziej że przekazywane treści dalekie są od światopoglądu rodziców chcących wychowywać swoje dzieci zgodnie z chrześcijańskimi przekonaniami. - Począwszy od przedszkola, na lekcjach edukacji seksualnej wpaja się dzieciom, że m.in. homoseksualizm stoi na równi z normalnymi zachowaniami w sferze ludzkiej seksualności.


 Dzieci w szkole podstawowej (7-9-letnie!) "ćwiczą" użycie prezerwatyw z wykorzystaniem bananów lub drewnianych penisów - oburza się rzeczniczka.
Możliwe, że tego rodzaju praktyki, jak orzeczenie olsztyńskiego sądu pierwszej instancji wobec rodziny Korejwów, są swoistym "testowaniem" opinii publicznej i badaniem granic, do jakich może posunąć się państwo, ingerując w życie obywateli. 
Nie jesteśmy skazani na bierność. 



Doświadczenie z dziedziny edukacji przygotowującej do życia w rodzinie dowodzi, że Polska - poprzez wybranie niezależności względem zachodnich tendencji laickich - bardzo na tym zyskała. W świetle ostatnich badań widać, że polski model edukacji w obszarze przygotowania do życia w rodzinie przynosi dobre owoce.


 Raport z 2008 roku autorstwa trzech naukowców z Krakowa - prof. dr hab. Janiny Palus, dr Jadwigi Wronicz oraz dr Krystyny Kluzowej, wskazuje, że nasz kraj może pochwalić się najniższym w Europie odsetkiem ciąż wśród osób nieletnich, najniższą liczbą aborcji oraz najniższą w Europie liczbą zakażeń wirusem HIV. - Autorki raportu wykazały, że wychowanie do życia w rodzinie realizowane dziś w polskiej szkole jest typem "A" w edukacji seksualnej według klasyfikacji Amerykańskiej Akademii Pediatrii, czyli edukacją opartą na wartościach.


 Jest to bardzo ważne stwierdzenie. Może być odpowiedzią na głosy niektórych publicystów czy polityków stawiających tezę o tym, że w Polsce brakuje edukacji w dziedzinie ludzkiej płciowości - tłumaczy dr inż. Antoni Zięba, przewodniczący Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.
Wyniki badań krakowskich naukowców zadają zarazem kłam tezie mówiącej, że edukacja według modelu "A" jest wynalazkiem rodem ze średniowiecza zakładającym utrzymywanie młodych ludzi w niewiedzy bądź przesądach.



 Okazuje się, że prawdziwie przesądne jest pełne uprzedzeń podejście do tego modelu edukacji. Wyniki badań dowodzą, że straszenie "katolickim ciemnogrodem" to przeżytek. - Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem wyniki badań porównujące Polskę i Szwecję, trudno było mi w nie uwierzyć. 


W Szwecji - niewielkim dziewięciomilionowym kraju, który dosłownie od przedszkola wprowadza edukację typu "B" i "C" [to znaczy ograniczającą się do przedstawienia ludzkiej płciowości jedynie w jej biologicznym aspekcie bądź modelu mieszanego - przyp. red.], wyniki badań są alarmujące - 7 tys. 300 zarejestrowanych aborcji rocznie u uczennic przed dziewiętnastym rokiem życia.


 W naszej Ojczyźnie - kraju demograficznie czterokrotnie większym - takich przypadków jest około trzydziestu - informuje dr Zięba. 
Można zatem stwierdzić, że "zachodni" model nauczania, czyli edukacja jedynie w dziedzinie biologii, w oderwaniu od zagadnień etycznych, się nie sprawdził. Nie zapobiegł ciążom wśród nieletnich ani nie przyczynił się do zmniejszenia zachorowalności na choroby przenoszone drogą płciową. Stało się wręcz odwrotnie. Coraz częściej - ostatnio np. w Wielkiej Brytanii pojawiają się głosy o konieczności powrotu w edukacji seksualnej do modelu "A".

Polska będzie azylem


Wpisany przez nadesłała HK   
poniedziałek, 17 stycznia 2011 19:30
alt"Polska będzie azylem, w przeciwieństwie do terenów Azji, których narody zostaną doszczętnie zgładzone. Zgodnie ze słowami "Centurii”, ludy uciekające z zagrożonych terenów Wschodu będą błagały o pomoc na Zachodzie, także w naszym kraju."

Prawdopodobnie wielu zaskoczy informacja, że za jedną z największych mistyczek w historiiKościoła uznawana jest Polka, a dokładniej szczecinianka, zmarła w 1996 r. – Zofia Nosko. Warto wiedzieć, że wyuczony zawód, lekarz, nie przyniósł jej tak dużej sławy jak proroctwa, które zgromadzone zostały w trzytomowych "Orędziach Zbawienia”. Z pewnością prawdziwe nazwisko autorki mówi niewiele, zwłaszcza że zawsze podpisywała się ona pseudonimem "Centuria” i po nim głównie rozpoznają ją czytelnicy. Prywatnie "Centuria” była skromnym człowiekiem. Nigdy nie obnosiła się ze swoimi wizjonerskimi zdolnościami, wręcz ukrywała je przed rodziną.


Potrafiła podzielić się z potrzebującymi każdą posiadaną przez siebie rzeczą. Oddała nawet wszystkie swoje meble i sprzęty domowe najuboższym, zanosząc je do Domu Św. Brata Alberta. Ostatnie dziesięć lat życia było dla Zofii Nosko pasmem cierpień. Nie wynikały one z choroby, bowiem kobieta doznawała potwornych mąk cielesnych za sprawą szatana. Aby zrozumieć ich pochodzenie, należy wiedzieć, że Nosko pomagając duszom czyśćcowym, wzięła na siebie ciężar ich grzechów. Kobieta cały swój los zawierzyła Bogu, dla niego nie zlękła się nawet cierpień doznanych za sprawą szatana. Na dwa tygodnie przed śmiercią Nosko zdarzył się niezwykły w swojej wymowie cud. Mistyczka złożyła całe życie w ofierze Stwórcy, przysięgając pod krzyżem. Możemy wierzyć lub poddawać w wątpliwość wiadomość, że po tym geście symbol męczeńskiej śmierci Chrystusa samoistnie rozdzielił się na pół, ale to zdarzenie ponoć rzeczywiście miało miejsce.
.onet-ad-main3-box { display: none; }
Spuścizna Zofii Nosko – "Orędzia Zbawienia” - w opinii znawców uchodzi za najwybitniejsze dzieło mistyki światowej. Adresowane są one do wszystkich ludzi żyjących współcześnie, czyli według samej autorki, u kresu końca dziejów. Jeśli dręczą nas myśli na temat końca świata powinniśmy sięgnąć do oryginalnego tekstu "Orędzi Zbawienia”, a odnajdziemy w nich odpowiedzi na wszystkie pytania. W dziele pojawiają się wizje przyszłych losów nie tylko Polski, ale całego świata, w których potworny strach przeplata się z ogromną nadzieją na zabawienie. Celem autorki jest apelowanie do ludzkich sumień, ponieważ człowiek już dawno zboczył z drogi zgodnej z Ewangelią i coraz bardziej pogrąża się w tym odstępstwie. Pokuta wydaje się jedynym ratunkiem w obliczu nieubłaganie nadciągającej apokalipsy. Tylko nieliczni ludzie współcześnie żyjący zdają sobie sprawę, że losy świata są policzone i każdy dzień coraz bardziej zbliża nas do końca.

W przekazie "Centurii” pojawia się widmo katastrofalnej w skutkach suszy, jaka dotknie tereny Afryki, Ameryki Środkowej i Południowej. Potrwa ona cztery lata. Wydaje nam się, że głód może pojawić się jedynie w krajach zacofanych cywilizacyjnie. Nic bardziej mylnego! Tym razem nie unikną go nawet najbogatsze, najbardziej rozwinięte kraje. Jeśli dotrwamy, będziemy świadkami, jak niezliczone rzesze ubogich, wygłodniałych do granic możliwości ludzi będą przemieszczać się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pokarmu, a być może sami zostaniemy do tego zmuszeni. Przed dniem sądu dojdzie do niewyobrażalnego wzrostu bezprawia. Uczucie nienawiści osiągnie punkt kulminacyjny, więc nawet reprezentanci tych samych narodów będą wzajemnie się mordować bez najmniejszego poczucia skruchy. Czy dziś, żyjąc w kraju bez wojny, potrafimy wyobrazić sobie, jak sąsiad lub przechodzień na ulicy bez powodu morduje kogokolwiek z naszej rodziny? Niestety, jak przekazuje Nosko, agresji nie będzie końca.
Źródło: http://strefatajemnic.onet.pl/przepowiednie/kim-byla-centuria,1,4110060,artykul.html
Kim była "Centuria"?
Zmieniony: poniedziałek, 09 maja 2011 22:30

KRĄG WSPÓŁWINNYCH


W Kręgu tym spotykają się wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób pomagali sobie
w grzechu. Choć przebywanie w swym pobliżu sprawia im dotkliwe cierpienia —
nie mogą ukryć się przed sobą i ustawicznie mają się przed oczyma.
Najwięcej tu takich, których łączyła  grzeszna miłość. Czują się winni i
pokrzywdzeni wzajemnie. Mają do siebie żal  — i czują jednocześnie wyrzuty
sumienia. Radzi by o sobie zapomnieć — a rozstać się nie mogą. O jakże nędzne,
plugawe i ohydne wydaje im się to, co ich łączyło! Jakże dobrze widzą już teraz
swoje prawdziwe wartości  i jak pojąć nie mogą własnego zaślepienia! Jakże
chętnie zrzuciliby dziś  — na tę tak bliską i drogą za życia osobę  — całą
odpowiedzialność!  Z jakąż zaciekłością przypisywaliby sobie wzajemnie
owe wspólnie popełnione winy! Pamiętają wszystko  — każdą chwilę  —
każde brudne drgnienie serca... Pali ich żal i wstyd — wstyd, którego za
życia nie znali!

13 cze 2011

Platformie żyje się lepiej


Platforma Obywatelska czciła w sobotę dziesięciolecie istnienia. Podczas konwencji partii, podsumowując 10 lat, a zwłaszcza jedyną i trwającą kadencję rządów PO, o sprawach trudnych się nie mówiło. Ewentualne pytania obserwatorów o drożyznę w sklepach, podwyżkę podatków, skok na pieniądze przyszłych emerytów czy kolejne inwestycje drogowe, które w obliczu Euro 2012 stanęły pod dużym znakiem zapytania, miały zasłonić doniesienia o następnych osobach, które Platformie udało się pozyskać z konkurencyjnych obozów politycznych.Słuchając wystąpień kolejnych politycznych gwiazd PO, można było z pewnością stwierdzić, że w sobotę w całym kraju nie sposób byłoby znaleźć zgromadzonych w jednym miejscu tak wielu pewnych siebie i z siebie zadowolonych ludzi, jak w gdańskiej Ergo Arenie.
Tysiące działaczy Platformy Obywatelskiej zjechało w sobotę do hali Ergo Arena w Gdańsku, aby świętować dziesiątą rocznicę powstania tej partii. Życzenia "sukcesów, odwagi, siły i szczęścia" - nagrane i odtworzone na telebimie - przekazał zgromadzonym Bronisław Komorowski. Prezydent stwierdził, że "Platforma Obywatelska jest ciągle potrzebna", a on sam zostawił w niej "kawał serca".


 Najważniejszym punktem sobotniej konwencji było wystąpienie przewodniczącego PO, premiera Donalda Tuska. To jednak uczyniono ostatnim punktem imprezy. Zanim do swoich działaczy wyszedł szef partii, zgromadzeni oglądali odtwarzane urywki nagrań z wystąpień polityków PO, m.in. z kampanii wyborczych, pokazujące chwile chwały tej partii, przerywane wywiadami i wystąpieniami na żywo największych politycznych gwiazd Platformy.Nie był to czas, kiedy mówiono o rzeczywistych skutkach ostatnich czterech lat rządów Donalda Tuska: wysokim bezrobociu, olbrzymim zadłużaniu kraju, drożyźnie czy podwyższaniu podatków.



Gwiazdy PO, m.in. Bogdan Klich, Cezary Grabarczyk, Jacek Rostowski - przedstawiony jako "pogromca deficytu", Ewa Kopacz, Grzegorz Schetyna czy Hanna Gronkiewicz-Waltz, opowiadały o swoich sukcesach i o "optymizmie". Nasuwało się tylko pytanie, czy ci ministrowie i prominentni politycy PO rzeczywiście rządzą w Polsce i czy mają świadomość tego, co naprawdę w kraju się dzieje. Jest jednak oczywiste, że ich słowa skierowane były przede wszystkim do zwykłych działaczy Platformy, którzy do Gdańska zjechali niejednokrotnie z dalekiej prowincji i którzy doskonale wiedzą, jak naprawdę żyje się dziś pod rządami ich partii zwykłym ludziom - by nie tracili wiary i dalej z przekonaniem opowiadali i obiecywali wyborcom, że będzie żyło się lepiej.

Owacje za brak dróg

12 cze 2011

Polska poszła własną drogą

- Młodzi ludzie naprawdę chcą być szczęśliwi. Nawet jeżeli przyjmują postawy cyniczne, to jednak pod zewnętrzną warstwą kryje się niekiedy bardzo głęboka tęsknota za trwałą więzią - bo tylko taka może być więzią uszczęśliwiającą - mówi Wanda Elżbieta Papis, autorka programu "Życie i Miłość" przygotowującego do życia w rodzinie. Edukacja według modelu "A" - zwraca uwagę dr Teresa Król, także autorka programu edukacyjnego przygotowującego do życia w rodzinie - ujmuje człowieka całościowo, nie oddziela seksualności od psychiki, duchowości, a także od jej wymiaru społecznego, przynosi bardzo dobre rezultaty - szczególnie w zestawieniu z wynikami badań z innych krajów Unii Europejskiej.

Właściwie prowadzona edukacja może zdziałać wiele dobrego. Ogromną rolę w propagowaniu pozytywnych wzorców w dziedzinie wiedzy o ludzkiej płciowości odegrał założony przez śp. ks. abp. Kazimierza Majdańskiego pierwszy na świecie Instytut Studiów nad Rodziną z siedzibą w Łomiankach. - Jednym z mierników skuteczności stosowania określonego modelu edukacji jest liczba ciąż nieletnich oraz chorób przenoszonych drogą płciową. Ważnym wskaźnikiem jest również średni wiek inicjacji seksualnej - w Polsce ten wiek jest najwyższy w Europie - stwierdza dr Król. 


Mimo dużej presji ze strony ideologii liberalnej Polsce udało się zachować daleko idącą autonomię. Pokutujące często przekonanie, że jesteśmy skazani na przejmowanie zachodnich wzorców - nawet wtedy, kiedy są błędne - nie jest więc prawdą. Defetyzm jest natomiast z całą pewnością na rękę liberalnemu lobby, gdyż skłania ono konserwatystów do bierności. - Myślę, że przekonanie o tym, że jest źle, to w większości szum medialny mający sprawić wrażenie, że nie da się nic zrobić. W istocie jednak wcale tak nie jest - twierdzi prof. Jadwiga Wronicz, jedna z autorek raportu "Edukacja w Polsce na tle wybranych krajów UE".

Agnieszka Żurek

Skutki dyktatury relatywizmu


Zachodni model edukacji stawiał sobie za cel przede wszystkim ograniczenie liczby niechcianych ciąż oraz zachorowalności na choroby przenoszone drogą płciową. Nacisk na przekazywanie wiedzy głównie na temat antykoncepcji nie przyniósł oczekiwanych rezultatów, przeciwnie - to właśnie w najbardziej "uświadomionych" społeczeństwach najwięcej jest "przypadkowych" ciąż.
Innym zagadnieniem, którego wpływu na życie rodzinne i społeczne nie można bagatelizować, są bardzo poważne skutki oderwania życia płciowego człowieka od jego wymiaru duchowego, a niejednokrotnie i uczuciowego. 
Młodzi ludzie poranieni w sferze seksualności bardzo często całe lata borykają się z poważnymi zaburzeniami emocjonalnymi, uzależnieniem od seksu. Seksoholizm - jak każde uzależnienie - rujnuje zarówno psychikę osoby cierpiącej na to zaburzenie, jak i jej więzi rodzinne i społeczne. Dla niektórych uzależnionych cierpienie staje się jednak drogą do odkrycia głębszego wymiaru rzeczywistości. Wielu takich poranionych ludzi właśnie dzięki doświadczeniu nieszczęścia zniewolenia zwraca się o pomoc i otrzymuje ją. Coraz więcej osób na całym świecie przystępuje do Ruchu Czystych Serc, którego członkowie składają przed Panem Bogiem przysięgę życia w czystości i wierności. Zazwyczaj wstąpienie do tego ruchu oznacza rozpoczęcie zupełnie nowego życia, nie tylko w dziedzinie seksualności, ale we wszystkich sferach. Wiele osób, które zdecydowały się na ten krok, dzieli się świadectwami wolności i radości, jakich doświadczyli, wybierając filozofię podporządkowania życia seksualnego prawdziwej miłości. 
- Istnieją pewne sygnały mówiące o tym, że także część Zachodu odkrywa na nowo rolę rodziny - mówi prof. Jadwiga Wronicz. - Jest to w ogromnej mierze zasługa Kościoła katolickiego. To Kościół niejednokrotnie jest tym głosem, który ostrzega i mówi o konsekwencjach wybrania złej drogi życia. Świadczy to o tym, że sama młodzież zaczyna myśleć inaczej. Widzi ona, że można przeżyć życie pięknie, niekoniecznie próbując wszystkiego, co narzuca otaczający ją świat. Ruch Czystych Serc jest tylko jednym z przejawów tendencji poszukiwania wartości, odwrócenia się od zbytniego liberalizmu - dodaje. 
Rozmówczynie "Naszego Dziennika" podkreślają, iż fakt, że Polska korzystnie wypada na tle Europy w dziedzinie wskaźników dotyczących liczby ciąż wśród nieletnich oraz zakażeń chorobami przenoszonymi drogą płciową, wynika nie tylko z istnienia w naszym kraju określonego systemu edukacji przygotowującego do życia w rodzinie, ale przede wszystkim z wciąż mocnego zakorzenienia systemu wartości młodzieży w kodeksie zachowań wyniesionym z domu i ugruntowanym w życiu duchowym i religijnym.

Możemy być wzorem dla innych
Antoni Zięba przypomina, że w czasie sprawowania rządów przez prezydenta Stanów Zjednoczonych George´a Busha juniora typ edukacji A - to znaczy wychowanie do czystości, wstrzemięźliwości i wierności oraz brak jakiejkolwiek promocji antykoncepcji - był realizowany przez administrację prezydenta USA w całym państwie - oczywiście w tych szkołach, które zdecydowały się na jego przyjęcie. - Nie jest zatem prawdą teza o tym, że typ "A" edukacji seksualnej proponowany jest przez "ludzi z ciemnogrodu", podczas gdy cały "cywilizowany" świat odrzuca ten model - konkluduje dr Zięba. Przywołuje także przykład Chorwacji, która w Radzie Europy przed kilku laty obroniła się przed atakami środowisk skrajnie liberalnych.
- Wyniki naszych badań dostarczają bardzo mocnych argumentów na rzecz tego, żeby nie zmieniać naszego systemu edukacji i nie liberalizować go - stwierdza prof. Jadwiga Wronicz. Jej zdaniem to, czy okażą się one wystarczające, zależy od decyzji ministerstwa edukacji, ale także od presji wywieranej na rząd przez rodziców. - Rodzice z kolei, jeśli tylko mają dostęp do rzetelnej wiedzy, na ogół umieją zatroszczyć się o dobro swoich dzieci - akcentuje prof. Wronicz. 
Niebagatelną rolę mają do odegrania media. Powinny one rzetelnie informować o wynikach badań, mówić o tym, kiedy dzieciom dzieje się krzywda. Rodzice mają wtedy szansę zareagować, nauczyciele z kolei - uświadomić rodzicom istnienie zagrożeń. 
Zdaniem prof. Wronicz, warto także uświadomić sobie, że nagłaśnianie określonej ideologii, a przemilczenie innej zazwyczaj nie jest przypadkowe: istnieje potężne lobby farmaceutyczne promujące - nierzadko agresywnie - określoną filozofię życia z tego tylko względu, że jest ona dla nich zwyczajnie opłacalna finansowo.
Agnieszka Żurek

2 cze 2011

POLSKO DOKĄD ZMIERZAMY


"Polsko, Bóg cię wywyższa, ale umiej być wdzięczna!". Dałaś światu wielkiego Papieża - nieustraszonego świadka wiary, pielgrzyma niosącego Chrystusa aż po krańce ziemi, orędownika prawdy i wolności. Profetycznego proroka i mistyka, prawdziwego ojca całej rodziny ludzkiej. Teraz znak daje Niebo - jest nim pieczęć świętości, jaką Kościół kładzie na życiu i posłudze Jana Pawła II. Wyśpiewajmy radosne "Te Deum laudamus" za dar takiego Papieża, za łaskę beatyfikacji zaledwie sześć lat po Jego odejściu, której dokona - po raz pierwszy w dziejach papiestwa - bezpośredni następca Jana Pawła II Ojciec Święty Benedykt XVI.

Pragnienie wielu serc, objawione w wołaniu "Santo subito" w dniu pogrzebu Jana Pawła II, staje się rzeczywistością. Ten sam plac św. Piotra, który był świadkiem "Habemus Papam" 16 października 1978 r., całej historii przekraczającego ludzką miarę pontyfikatu, aż po ostatnią, bez słów, przejmującą audiencję papieską przed odejściem do Pana, teraz jest miejscem wyniesienia Jana Pawła II do chwały ołtarzy.
Ojcze Święty, tak jak za życia, otoczą Cię dziś "Tłumy, tłumy serc/ zagarnięte przez Jedno Serce/ Przez Jedno Serce najprostsze/ Przez najłagodniejsze". Zawsze widzieliśmy w Tobie świętego, brata naszego Boga - Ojca bogatego w miłosierdzie, Boga, który jest Miłością, obecnego w każdym człowieku. Twoje olśniewające piękno duchowe, moc świadectwa budziły w nas tęsknotę za Niebem, dlatego chcieliśmy, byś został z nami. I tak się stało: jesteś obecny w modlitwach zanoszonych za Twoim wstawiennictwem, w swoim natchnionym nauczaniu, w śladach pozostawionych na wszystkich kontynentach. Ukazywałeś nam naszego Zbawiciela w człowieku, który jest zawsze drogą Kościoła, ale zwłaszcza szukałeś oblicza Ukrzyżowanego w skrzywdzonym biedaku, w bezbronnym dziecku skazanym na aborcję, w starcu zagrożonym eutanazją. Bo Ty byłeś prawdziwym Piotrem - Skałą, na której mógł się oprzeć Kościół i cała ludzkość. 
Codziennie przekraczałeś próg nadziei, a teraz my mamy razem z Tobą przekroczyć próg świętości. W tej chwili nie możemy nie pytać: co Pan Bóg chce nam powiedzieć, dając Kościołowi błogosławionego Jana Pawła II, i to w Święto Miłosierdzia Anno Domini 2011? Jak odczytać wymowę tej beatyfikacji? Dlaczego właśnie ten czas obrało Niebo? 
Zamysły Boże są zawsze tajemnicą - Pan dziejów wie najlepiej, dlaczego na nasze czasy potrzebujemy właśnie takiego patrona i orędownika jak Jan Paweł II. Dlaczego Jego świadectwo wiary jest szczególnie ważne dla obecnych i przyszłych pokoleń. 
Potrzebujemy dziś błogosławionego Jana Pawła II, bo to jest święty na czasy "ostatecznej konfrontacji między Kościołem a antykościołem, Ewangelią i jej zaprzeczeniem" - jak mówił ks. kard. Karol Wojtyła w Baltimore w 1976 roku. Na czasy, gdy "cywilizacja śmierci" zbiera swe krwawe żniwo, a całe narody żyją tak, jakby Bóg nie istniał. Kościół, zwłaszcza polski, jak prorokował metropolita krakowski, musi przejść przez tę konfrontację, musi być znakiem sprzeciwu wobec wszelkich prób wyłączania Chrystusa z dziejów człowieka. 
Błogosławiony Janie Pawle II, umacniaj Kościół i jego pasterzy, by zawsze z mocą głosili orędzie Dobrej Nowiny, by odrzucali pokusę kompromisu ze światem, wybierając tak jak Ty cierpienie i krzyż. 
To jest święty na czasy walki z Bogiem i prześladowania chrześcijan, dominacji bezbożnego sekularyzmu, narzucania antypraw niszczących rodzinę, małżeństwo.
Błogosławiony Janie Pawle II, pomóż nam odrzucić pokusę budowania przyszłości bez fundamentu Dekalogu i moralności chrześcijańskiej. Wyjednaj, by narody powstrzymały zabijanie własnych dzieci, a rodzina otoczona była szacunkiem.
To jest święty na czasy, które pełne są cierpienia z powodu wojen, nienawiści, wznoszenia nowych murów, wzniecania konfliktów w imię interesów silniejszych.
Błogosławiony Janie Pawle II, prosiłeś, aby "sprawa człowieka nie była nigdy, przenigdy odłączona od miłości Boga". Pomóż nam otworzyć się na miłość miłosierną, by kształtowała ład społeczny i moralny wspólnot narodowych.
To jest święty, który wskazuje na Maryję - był "w życiu i w śmierci Totus Tuus przez Niepokalaną". Jej Niepokalanemu Sercu poświęcił Rosję i cały świat, trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa, bo tylko Ona może uratować ludzkość od zagłady. 
Błogosławiony Janie Pawle II, zawierzaj macierzyńskim dłoniom Najświętszej Bogurodzicy przyszłość całej ludzkości, a zwłaszcza wszystkie kobiety i matki, by nie zatraciły godności macierzyństwa.
Jan Paweł II to święty dla całego Kościoła, ale szczególnie dla nas, Polaków. Polsko, co uczynisz z darem beatyfikacji swego największego syna? Czy umiesz być wdzięczna za wszystko, co uczynił dla Ojczyzny? Za bierzmowanie dziejów w 1979 r., które przyniosło "wiatr od morza" i powstanie "Solidarności", za odzyskaną wolność. Za to, że wychowywałeś nas do służby Rzeczypospolitej i do zwycięstwa nad wszystkim, co godzi w jej dobro.
Błogosławiony Janie Pawle II, umacniaj nas, byśmy nie godzili się na słabość. Ucz nas roztropnie korzystać z wolności, trwać na "ziemi trudnej jedności" wedle Twoich wskazań. Pomóż nam, byśmy byli godni tak wielkiego świętego i nieśli Twoje dziedzictwo wiary, nadziei i miłości innym ludziom i narodom.