2 lip 2011

NIEGODZIWE ATAKI NA TYCH CO NAPRAWDĘ KOCHAJĄ OJCZYZNĘ

PlayHugeLottos.com
Kiedy słucham bieżących informacji, czytam codzienną prasę, zdumiewają mnie i przerażają zamieszczone tam wiadomości. Słyszeliśmy o niedawnym orzeczeniu Sądu Okręgowego w Toruniu wobec dyrektora Radia Maryja o. dr. Tadeusza Rydzyka. Wszystkim wiadomo, że chodzi tutaj o stopniowe wyniszczanie toruńskiej rozgłośni. Zupełnie nie mogę zrozumieć, dlaczego te katolickie media nie mogą istnieć tak jak inne na rynku medialnym w Polsce. Dawno minęły czasy, kiedy w naszym kraju rządziła tylko "jedynie słuszna partia" z "Trybuną Ludu" w tle. Czyżby te czasy wracały? Wokół Radia Maryja i dzieł przy nim powstałych skupiona jest wielka Rodzina, do której i ja należę.

Bryd isen med Playhugelottos.com
Złośliwi nazwali nas moherowymi beretami. Zupełnie mi to nie przeszkadza, nawet jestem z tego dumna. Uważam jednak, że jako wolny obywatel Rzeczypospolitej mam prawo słuchać, oglądać i czytać to, co mnie rozwija, kształtuje, sprawia duchową ucztę. Inni płacą za oglądanie różnych telewizji, a ja swoim wdowim groszem wspieram rozgłośnię, którą kocham. Czy ktoś może zabronić mi wolnego wyboru? Obecnie słyszę tylko złośliwe docinki. Nie wiadomo jednak, czy ktoś nie pobiegnie do sądu, a ten "nie zakuje mojej wolności w dyby". Cóż, moją obroną jest błagalna modlitwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy o ochronę tych katolickich mediów.

PlayHugeLottos.com
Niedawno usłyszałam w mediach, że są w Polsce ludzie, którzy chcą doprowadzić do badania psychiatrycznego pana prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Przypomina mi to czasy stalinowskie. Okazuje się, że samowola decydentów i sądów sięga szczytu. Zastanawiam się, kto dał im prawo poniżać i niszczyć godność człowieka. Pan Bóg przykazał nam kochać bliźniego jak siebie samego. Widocznie sprzeciwianie się woli Bożej daje zadowolenie i satysfakcję tym, którzy kierując się czystą złośliwością, chcą odebrać dobre imię dręczonemu człowiekowi.


Pan prezes Jarosław Kaczyński tak dużo wycierpiał w ostatnim czasie. Dlaczego jego prześladowcy nie potrafią okazać współczucia? A może boją się, że jako mąż stanu potrafi lepiej pokierować naszą Ojczyzną i ochronić ją przed całkowitym upadkiem? Wydaje mi się, że ten atak to element nieczystej gry przedwyborczej.


Józefa Kusz, KrasnobródPamięć za oceanem


Z Winnipegu napływają złe wieści dla lidera PO. Wbrew jego zaleceniom nie zanosi się tu na koniec "kwękolenia" po tragedii smoleńskiej. To, co lider określa cynicznie, ma jednak dla nas zupełnie inny wymiar. Właśnie doglądamy dzieł upamiętniających poległych pod Smoleńskiem 10 kwietnia zeszłego roku. Po odsłonięciu i poświęceniu kamiennego monumentu w Albrin Park i tablicy pamiątkowej na frontonie polskiego kościoła św. Andrzeja Boboli dokończyliśmy sadzenie 96 dębów.


Mają one symbolizować każdego uczestnika polskiej delegacji udającej się do Katynia w wigilię Święta Bożego Miłosierdzia. Dąb, w tradycji nie tylko polskiej, to okaz siły i trwałej pamięci. Te drzewa sadzono dla upamiętnienia ludzi szczególnie zasłużonych. O ich niezłomnej wierze i nadziei w dążeniu do wyznaczonych celów dęby będą przypominać współczesnym i potomnym. Z relacji krewnych ofiar wiemy, iż wielu z nich było przygotowanych na przyjęcie Eucharystii w Katyniu.


Jezus Miłosierny zaprosił ich jednak na agapę do swego królestwa. Ich męczeńska ofiara dana jest Narodowi Polskiemu jako zasiew nowego wzrostu i pogodzonej z Bogiem przyszłości. Pomocna w zrozumieniu sensu tej ofiary jest modlitwa za zmarłych w Liturgii żałobnej: "Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju (...), nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności" (Mdr 3, 2-4).


Nie możemy pogrążać się w stagnacji. Powinnością naszą jest wypełniać przekazany nam 10 kwietnia 2010 roku testament poległych polskich patriotów, ukazujący nam wolność, o którą ciągle trzeba zabiegać, a jednocześnie wskazujący na wybór roztropnych i sprawiedliwych mężów stanu. Wyrażamy nadzieję, że nasz przekaz będzie dla rodaków w kraju twórczą refleksją nad dokonywaniem przemyślanych wyborów, służących polskiej racji stanu, pomyślności państwa polskiego i jego obywateli.


Polska ma wysoki potencjał bogactw naturalnych i jeśli będzie zarządzana przez mądrych przywódców, będzie w stanie powstrzymać rosnący chaos moralny i falę emigracji zarobkowej. Wszak "wielu mądrych - to zbawienie świata, a król rozumny - to szczęście narodu" (Mdr 6, 24).
autorem art.jest - Piotr Wojciechowski, Winnipeg (Kanada)
PlayMiniLottos.com

MASZ ODWAGĘ BYĆ BOGATYM

WIELKA KASA - MOŻE BYĆ TWOJA 
OCZYWIŚCIE DLA CIEBIE RÓWNIEŻ  
PlayHugeLottos.com


PlayMiniLottos.com

PlayHugeLottos.com Aspiration

SPRAWDŻ - ZAGRAJ - OCEŃ


http://www.playhugelottos.comDo wieczornej audycji w Radiu Maryja dzwoni młody mężczyzna. Jest kierowcą tira. Wyznaje, że Radio Maryja towarzyszy mu w jego pracy za kierownicą codziennie. Wielu jego kolegom również, bo choć głośno o tym nie mówią, to będąc daleko od domu, a niejednokrotnie Ojczyzny, słuchają Radia i modlą się razem z jego słuchaczami.
W tak zwanej wolnej Polsce moja piosenka "Nielegalne kwiaty, zakazany krzyż" znów stała się aktualna. Staliśmy się świadkami scen podobnych do tych ze stanu wojennego. Opozycję opluwa się tak jak w najgorszych czasach stalinowskich - rozmowa z Janem Pietrzakiem.
Radio Maryja odegrało zasadniczą rolę w kluczowym momencie bitwy o życie, która rozegrała się w Polsce w 1996 roku. Zawsze otwarte na obrońców życia. Zawsze po stronie najsłabszych członków polskiego Narodu - wskazuje Jan Maria Jackowski.

1 lip 2011

Tusk stawia na antykatolicyzm

Platforma Obywatelska dąży do całkowitej kontroli życia publicznego, przyznając sobie status absolutnego suwerena. Instytucja taka jak Kościół katolicki, który wypowiada się właśnie w sprawach publicznych, a nawet wprost politycznych, uznawana jest za niedopuszczalną konkurencję, którą należy strofować, ograniczać, a gdy trzeba, to i zwalczać.PlayHugeLottos.com - Spil Nu


Partia władzy, jaką jest Platforma Obywatelska, należy do Europejskiej Partii Ludowej, która również jest partią władzy, tyle że na poziomie Unii Europejskiej. Europejska Partia Ludowa (EPL) powstała w roku 1976 w ramach Międzynarodówki Chrześcijańsko-Demokratycznej. Słowo "międzynarodówka" ma znany nam wydźwięk, tyle że nawiązujący do komunizmu (międzynarodówka komunistyczna). Zwróćmy też uwagę, że EPL posiada swoją oficjalną deklarację ideologiczną, określoną mianem Manifestu wyborczego (2009). To również jest wymowne, bo przecież najbardziej znany jest Manifest komunistyczny napisany przez Karola Marksa w Brukseli. Czyżby EPL miała być pozytywną przeciwwagą komunizmu? Odpowiedzią chrześcijańską, tak jak to sugeruje nazwa tej nowej międzynarodówki? Byłoby to bardzo interesujące, ale czy prawdziwe?
Gdy zaglądamy do manifestu EPL, uderza nas, jak bardzo jest on ubogi ideowo. Kilka hasełek typu: "tworzenie nowych miejsc pracy", "kontynuowanie reform", promowanie zielonej technologii, elastyczny wymiar pracy dla rodziców. Nie ma ani jednego słowa o chrześcijaństwie, o wartościach chrześcijańskich, o dziedzictwie chrześcijańskim, nie mówiąc już o Panu Bogu. Po prostu nic, jakby chrześcijaństwo, Kościół katolicki, ludzie wierzący nie istnieli. Wynika stąd, że chrześcijańska geneza tej megapartii rozpłynęła się, a jeśli w jej skład nadal wchodzą różne partie chadeckie, czyli chrześcijańscy demokraci, to chyba tylko po to, żeby mieć udział w partii władzy.


Gra w chrześcijaństwo
Ale po co taka pusta nazwa, nawiązująca do chrześcijaństwa, za którą nic się nie kryje, która nic nie znaczy? Są dwie odpowiedzi. Pierwsza czysto koniunkturalna: nazwa ta ma zwabić elektorat chrześcijański, żeby na tę partię głosował. Masowy elektorat nie analizuje idei, jemu wystarczą nazwy, a ponieważ w Europie chrześcijanie stanowią formalnie największą grupę wyznaniową, to warto ten elektorat sobie zjednać. Druga odpowiedź ma charakter bardziej "spiskowy": chodzi o to, żeby chrześcijaństwo rozsadzić od wewnątrz, żeby przy pomocy partii zwanych chrześcijańskimi (teraz lub w przeszłości) prowadzić politykę realnie antychrześcijańską, ale w taki sposób, żeby to nie było zbyt czytelne dla większości elektoratu.
Wiele wskazuje na to, że oba motywy są obecne w EPL, a tym samym w PO, która stanowi przedłużenie tej międzynarodówki na Polskę. Platforma popierała i nadal popiera wielu katolików, ma ona też w swoich szeregach wiele osób, które deklarują przynależność do Kościoła. Tymczasem partie lewicowe wprost atakują Kościół i religię, a nawet w partiach takich jak dawna PZPR przynależność do Kościoła była wprost zakazana. EPL i PO takiego zakazu nie wprowadziły, a jednak potrafią prowadzić ostrą kampanię antykościelną. Dzieje się to na dwóch frontach. Pierwszy to front polityczny, EPL i PO dążą do całkowitej kontroli życia publicznego, przyznając sobie status absolutnego suwerena. Oznacza to, że dopuszczalne są lokalne organizacje, również religijne, ale organizacja taka jak Kościół katolicki, który wypowiada się właśnie w sprawach publicznych, a nawet wprost politycznych, uznawana jest za niedopuszczalną konkurencję, którą należy strofować, ograniczać, a gdy trzeba, to i zwalczać. Drugi to front ideologiczny, EPL i PO posiadają swoją wykładnię chrześcijaństwa, która jest niezależna od instytucjonalnego nauczania Kościoła. Wykładnia ta okalecza chrześcijaństwo w zasadniczych punktach. Ma to być chrześcijaństwo bez Chrystusa ukrzyżowanego i bez chrześcijańskiej moralności, stąd nieustanna i konsekwentna walka z krzyżem w miejscach publicznych, stąd legalizacja niemoralnych praw i demoralizacja społeczeństwa.


Uderzanie w Kościół
Popatrzmy na konkretne przykłady z naszego podwórka. Zacznijmy od obecnego prezydenta, a byłego członka PO, Bronisława Komorowskiego. To on zadecydował o zakazie obecności i usunięciu krzyża smoleńskiego z Krakowskiego Przedmieścia, czyli z miejsca publicznego, uzasadniając, że miejsce krzyża jest w kościele, czyli w przestrzeni lokalnej i zamkniętej. To on zemścił się na ks. płk. Sławomirze Żarskim za patriotyczne kazanie, blokując możliwość jego nominacji na ordynariusza polowego Wojska Polskiego, tak jakby prawo do patriotyzmu w sferze publicznej było nie bezcenną cnotą, ale towarem reglamentowanym przez władze polityczne. A premier? Niejednokrotnie podkreślał, i to w sposób ostentacyjny, swój antykatolicyzm, mówiąc, że "nie będzie klękał przed księdzem". Środowiska jednoznacznie identyfikujące się z Kościołem określał mianem "czarnych", stawiając je w równym rzędzie z komunistami ("czerwonymi"), Rodzinę Radia Maryja pogardliwie określił mianem "moherowych beretów". Promuje też antykatolicką moralność w takich sprawach jak zapłodnienie in vitro czy legalizacja związków homoseksualnych, nie mówiąc już o legalizacji narkotyków. W sukurs idzie mu minister zdrowia, która dodatkowo uznaje standardy podwójnej moralności - chrześcijańska ma obowiązywać w domu i w gronie najbliższych, a niechrześcijańska, czy po prostu antychrześcijańska, w pracy ("nasze przekonania zostawiamy w przedpokoju urzędu" - sprawa dotyczyła aborcji). Albo minister spraw zagranicznych, który poucza księdza, jakie ma prawa obywatelskie, by następnie złożyć na niego swego rodzaju donos do Watykanu.
Przykłady można mnożyć, przynosi je każdy dzień, a im bliżej wyborów, tym będzie ich coraz więcej. Jeśli PO postawi głównie na elektorat lewicowy, to zaostrzy kampanię antyklerykalną, choć dla swoich katolickich zwolenników też coś znajdzie, bazując choćby na sympatiach personalnych, doraźnych korzyściach czy katolicyzmie wybiórczym, któremu nie przeszkadza brak konsekwencji i koherencji w tym, co się głosi i co się robi. Jednak to wszystko są zagrywki i rozgrywki, obliczone na zdezorientowanego lub po prostu leniwego wyborcę. Bo w rzeczywistości naciera na nas jakaś międzynarodówka, która w ramach przyjętej strategii raz Kościół kokietuje, innym razem szkaluje, raz nęci, innym razem mu grozi. Wyraźnie jednak widać, że tak naprawdę jest to międzynarodówka socjalistyczna, ponieważ faktem politycznym jest jej prawodawstwo, które tak jak socjalizm przypisuje sobie prawo do decydowania o życiu człowieka (aborcja, eutanazja, in vitro), o modelu małżeństwa (związki homoseksualne) i rodziny (odbieranie praw rodzicielskich prawowitym rodzicom, a nadawanie ich homoseksualistom), o modelu społeczeństwa (cywilno-obywatelskie, a nie narodowo-kulturowe). Ale przecież taka ideologia utrwalona przez stanowione prawo jest ze wszech miar antychrześcijańska. A to ona jest prawdziwym obliczem EPL i PO, i taką Europę, taką Polskę, bez prawdziwych wartości, partie te budują. Niestety, również rękami chrześcijan.


Chrześcijaństwo zobowiązuje
Warto więc popatrzeć na to, co dzieje się w naszym kraju z nieco szerszej perspektywy, wtedy widać lepiej i wyraźniej. Wówczas przypadkowe wyskoki wyższych urzędników państwowych wcale nie będą takie przypadkowe, lecz wpiszą się w szerszy scenariusz, który warto znać, by przyłożyć doń swoją rękę lub w pełni świadomie jej nie przykładać, pamiętając, że chrześcijaństwo zobowiązuje nie tylko w życiu prywatnym, ale i w życiu publicznym. Nie ma tu ani dwójmyślenia, ani dwójsumienia, a polityka, jeśli ma być chrześcijańska, nie zwalnia ani z wiary, ani z moralności.
Prof. Piotr Jaroszyński
Autor jest kierownikiem Katedry Filozofii Kultury KUL.

PlayEuromillions.com

29 cze 2011

Koniec greckich mitów - Polsko czy Ciebie też to czeka ??

 ZBLIŻAMY  SIĘ  DO  KATASTROFY FINANSOWEJ - KIEDY RZĄD POLSKI OGŁOSI UPADŁOŚĆ?????KTO DA WIĘCEJ DO K....... 


                                                                                   ILE CZASU NAM ZOSTAŁO - A  MOŻE RZĄD  R.P.  ZDA RELACJE  KTO  MA NAJWIĘKSZĄ  CHRAPKĘ  NA NASZĄ  OJCZYZNĘ ? NA ILE NAS WYCENIONO ??
Od wielu miesięcy media straszą mieszkańców naszej planety malutkim krajem z południa Europy. Z niektórych komentarzy ekspertów i dziennikarzy można wnioskować, że "grecki kryzys finansowy" nie spowodował zagłady świata tylko dzięki temu, iż w obronę wzięli nas bohaterscy przywódcy Unii Europejskiej, bankowcy i szefowie międzynarodowych instytucji finansowych. Eksperci niechętnie przyznają, że problem zadłużenia w całej Europie (!) narastał od lat. Włochy, Hiszpania, Francja, Niemcy... wszystkie kraje UE co roku mnożą swoje długi! Skąd w takim razie wzięły się legendy o złych, rozrzutnych Grekach, którzy sabotują działania unijnych komisarzy? Pech mieszkańców małego śródziemnomorskiego kraju polega na tym, że ich państwo utraciło zdolność do obsługi własnego zadłużenia wcześniej niż inne kraje Unii. Politycy i bankowcy od początku "kryzysu" wiedzieli, że to nie Grecja jest największym problemem finansowym świata. "Grecja stanowi jedynie 5 proc. gospodarki europejskiej" - przypomniał sobie nagle dyrektor generalny Światowej Organizacji Handlu Pascal Lamy. Grecka mrówka nie byłaby w stanie przewrócić europejskiego słonia? Jeśli to nie przez Greków nasz kontynent znalazł się w spirali zadłużenia, to... kto prowadzi Europę do upadku?


ARTYKUŁY DLA CIAŁA I DUSZY


                      TU KUPISZ NA PEWNO TANIEJ






55. rocznica Poznańskiego Czerwca

Uroczystości przy bramie Fabryki Pojazdów Szynowych w Poznaniu rozpoczęły wczoraj obchody 55. rocznicy Poznańskiego Czerwca 1956 roku. Robotnicy Zakładów im. Stalina - dzisiejszy H. Cegielski SA 28 czerwca 1956 r. podjęli pod hasłami "Chleba i wolności!" strajk generalny i zorganizowali masową demonstrację uliczną brutalnie stłumioną przez komunistyczne władze. Wczoraj przed tablicą upamiętniającą pracowników komunikacji miejskiej uczestniczących w wydarzeniach Czerwca 1956 roku, Jacek Pietrzak, przewodniczący NSZZ "Solidarność" w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym, uznał, że hasła, z którymi szli robotnicy 55 lat temu, są aktualne także dziś. - Widzimy, co się robi na naszym podwórku, w mieście, które pokazało, jak należy walczyć o wolność, chleb i pracę. Zakłady są likwidowane, szaleje bezrobocie. Teraz pytanie: co dalej? -panie premierze, ile jeszcze jest POLSKI w naszej Ojczyżnie?

28 cze 2011

DLA KAŻDEGO COŚ MIŁEGO - ZAGLĄDASZ - KLIKASZ - CZYTASZ

                  DECYZJĘ PODEJMUJESZ 
                            KUPUJESZ :):):)                                                                                       











CIĄG DALSZY NASTĄPI..:):)

26 cze 2011

DBASZ O CIAŁO - ZADBAJ DUCHA

ZAGLĄDAJCIE - CZYTAJCIE - KLIKAJCIE 
             GROSZA NIE ŻAŁUJCIE - TU KUPUJCIE.
                            RATUJCIE 





23 cze 2011

CO Z WAMI LUDZISKA - RATUNKU !!!!!!!!!

                         KUPUJCIE 
              = GROSZA NIE ŻAŁUJCIE=
          BO TOWAR NIE KUPIONY 
                 TO PIENIĄDZ STRACONY 
             TU ZAWSZE KUPISZ TANIEJ.





22 cze 2011

Z celi na Butyrkach nikt wolny nie wyszedł



Z ojcem Konstantynem Kobielewem z prawosławnej parafii św. Mikołaja w moskiewskiej dzielnicy Biriulowo, rozmawia Piotr Falkowski

Jest Ojciec kapelanem więzienia Butyrki w Moskwie. To obok Łubianki i Lefortowa jedno z najbardziej znanych miejsc kaźni ofiar represji politycznych.
- To miejsce męczeństwa świętych. My o nich mówimy jako "nowych męczennikach i wyznawcach". Przez cele Butyrek przeszły setki tysięcy ludzi, ofiar politycznych represji, którzy byli brutalnie przesłuchiwani, torturowani. Stąd wywożono ich potem do łagrów albo na śmierć. Spośród nich znam imiona 216, którzy zostali przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną kanonizowani. Oczywiście ich spis nie jest pełny. Myślę, że i obecni więźniowie inaczej przeżywają tam swój czas, kiedy im się mówi, że w ich celi przebywał święty.




Jak wygląda posługa wśród więźniów Butyrek?
- Oni, tak jak wszyscy ludzie, potrzebują Boga. Kiedy rozpoczynałem pracę w więzieniu i udało się przywrócić do użytku cerkiew, nie odprawiałem nabożeństw w niedzielę, bo to dzień wolny dla części strażników, ale raz w tygodniu była Służba Boża, na którą zgłaszali się wszyscy więźniowie, ponieważ to po prostu była jakaś odmiana w ich monotonnym życiu. Cerkiew mogła pomieścić nie więcej niż 2 proc. z nich i władze więzienia wyznaczyły tury, według których osadzeni chodzili na nabożeństwo. Oczywiście wszyscy przychodzili, ale tylko niektórzy się modlili - do spowiedzi szła połowa. Niektórzy w czasie Liturgii klękali i zaczynali modlitwy muzułmańskie. Pamiętam, że jeden więzień odwrócił się na zachód [czyli tyłem do ołtarza], podniósł ręce i głośno się modlił. Nawet inni zwracali mu uwagę, ale okazało się, że jest żydem i taka jest jego tradycja. Teraz już jest inaczej. Jest i meczet, i mała synagoga. Wielu więźniów nawraca się, mamy chrzty, spowiedzi... Do tych ludzi trzeba docierać z miłością. Wrogość i odrzucenie spowodują, że kiedy ten przestępca wyjdzie, będzie popełniał jeszcze gorsze występki. Tymczasem ktoś musi im pokazać, że istnieje dobro, miłość, że jest jakaś alternatywa dla zbrodni. Wiem też, że bardzo wielu z tych ludzi naprawdę jest niewinnych, są bardzo różne powody, dla których trafiają na Butyrki.


Widziałem u Ojca w cerkwi ikonę Matki Bożej Częstochowskiej. To dla nas, Polaków, katolików, największa narodowa świętość, wyobrażenie Maryi jako Królowej Polski.
- A u nas, w Rosji, jest bardzo czczona przez monarchistów i wiązana z kultem rodziny Mikołaja II [ostatniego cara Rosji rozstrzelanego przez bolszewików 17 lipca 1918 roku, całą carską rodzinę prawosławni uznają za świętych]. Ta ikona została uroczyście wprowadzona do cerkwi i poświęcona w 2002 roku w Niedzielę Palmową. Następnego dnia, czyli w poniedziałek przed Wielkanocą, odprawiałem Liturgię w cerkwi. To jest postna, długa Liturgia... I wtedy doszło do pożaru! Nasza cerkiew jest drewniana, a zaczął się palić dom, który był blisko od drzwi naszej cerkwi - od niego ogień mógł łatwo podpalić cerkiew. I już dochodził do świątyni. Ludzie mówili, żeby uciekać, ale pomyślałem, że to nie byłoby właściwe, żeby kapłan porzucił służbę Bożą. Wtedy wierni prosili, żeby dać im chociaż tę ikonę Matki Bożej Częstochowskiej poświęconą poprzedniego dnia. Dałem im i wynieśli ją przed cerkiew. Ludzie stali z tą ikoną skierowaną w stronę ognia, ja sprawowałem służbę Bożą wewnątrz. I ogień się zatrzymał. Później w naszej cerkwi była bomba. To był pierwszy w historii zamach terrorystyczny w cerkwi. Jedna z kobiet została ranna, ale ona jednocześnie uratowała nas wszystkich, wzięła wodę z misy (ta woda jest tam cały czas dla ludzi, którzy słabną podczas długich nabożeństw) i oblała nią ładunek wybuchowy, dzięki temu eksplodowała tylko mała część i nie wyrządziła wielkiej szkody. To wydarzenie także przypisujemy opiece Matki Bożej Częstochowskiej.

20 cze 2011

Tu ludzie czuli się wolni!


Zbigniew Paszkiewicz, działacz "Solidarności" oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli, uczestnik strajku w Hucie Stalowa Wola w 1988 roku:
W ciemną noc władzy namiestnika Moskwy gen. Wojciecha Jaruzelskiego społeczeństwo Stalowej Woli pogrążone było w smutku i rozpaczy.

Po masowych aresztowaniach członków związku "Solidarność", a później emigracji wielu spośród nich, ks. bp Edward Frankowski poderwał społeczeństwo do czynu, do działania. Otoczył serdeczną opieką materialną i duchową rodziny aresztowanych, odwiedzał osobiście aresztowanych w miejscach odosobnienia. Rozpoczął budowę domu katechetycznego. Jakże to łączyło parafian! Ludzie gremialnie przychodzili, by pomagać przy budowie tego obiektu. Pracowali do późnego wieczoru, często nawet o zmroku.

Chcieli wnieść swój wkład, cząstkę swojej pracy i zaangażowania w dzieło budowy wspólnoty parafialnej. To była odpowiedź na powszechnie szerzące się, wskutek restrykcyjnych zarządzeń władz, niemoc i zwątpienie.
W latach 1982-1989 mieszkańcy miasta mogli swobodnie spotkać się tylko w kościele lub na plebanii kościoła Matki Bożej Królowej Polski. Tu czuli się wolni! Ludzie podziemnej "Solidarności", zastraszeni, szykanowani, mogli u ks. Frankowskiego uzyskać pomoc, radę, a często i wsparcie materialne, uczestniczyć w spotkaniach opłatkowych, wieczorach pieśni patriotycznych, Mszach św. za Ojczyznę.

Historyczny strajk w hucie w sierpniu 1988 r. mógł trwać jedenaście dni i nocy dzięki osobistemu i duchowemu wsparciu ks. bp. Frankowskiego. Mieszkańcy Stalowej Woli, parafianie, pracownicy Huty Stalowa Wola z wielką miłością i życzliwością wspominają ks. bp. Edwarda Frankowskiego i jego pracę wśród nas.

19 cze 2011

Złoty niknie w oczach


Kryzys kredytowy w Europie Środkowo-Wschodniej to drugie, obok Grecji, źródło nowego problemu, z którym będzie musiała zmierzyć się Europa - ostrzegają ekonomiści. Kurs franka szwajcarskiego ostro pnie się w górę, przez co zadłużenie posiadaczy kredytów hipotecznych we franku rośnie.
Kurs franka szwajcarskiego zbliża się do historycznego maksimum z 2009 roku. W czwartek płacono za niego nawet 3,33 złotego. Mimo że bank centralny Szwajcarii pozostawił stopy procentowe na niezmienionym poziomie, frank drożał od rana. W niestabilnych czasach, gdy euro i dolar pozostają niepewne, rynki szukają waluty, która stanowić będzie dla nich bezpieczną przystań.
Problemem dla kredytobiorców jest nie tylko wyższa rata spłacana co miesiąc, nie tylko spready walutowe, na których bank dodatkowo zarabia, ale przede wszystkim fakt, że mimo spłat kredyt rośnie, zamiast spadać. Jeśli ktoś wziął 300 tys. zł kredytu w 2008 r., to frank był przeliczany po 2 złote. Obecnie trzeba za niego zapłacić minimum 3,30 złotego. Mimo że kredytobiorca spłaca kredyt już 3 lata, to na chwilę obecną ma do spłacenia nawet o 40 proc. kredytu więcej, niż wziął. - To tak, jakby wiadrem wybierać wodę ze stawu. Nigdy się tej wody nie wybierze, bo wciąż napływa - tłumaczy mechanizm pułapki kredytowej Janusz Szewczak, główny ekonomista SKOK.- W Polsce aż 700 tys. osób utknęło w pułapce. Wraz z rodzinami to ponad 2 mln ludzi - ocenia Jerzy Bielewicz, finansista, prezes Stowarzyszenia "Przejrzysty Rynek".
Tymczasem nieruchomości w kraju tanieją, deweloperzy schodzą z ceny, analitycy zaś przewidują, że trend utrzyma się w najbliższych latach, a nawet przyspieszy. W niektórych przypadkach może okazać się, że nawet sprzedaż zadłużonego mieszkania lub przejęcie przez bank nie zdejmie z kredytobiorcy pętli zadłużenia. Pozbawi go dachu nad głową, a zostawi z długiem. - Polskie prawo, odmiennie niż amerykańskie, ryzykiem spadku wartości nieruchomości hipotecznej obciąża nie bank, lecz klienta - wyjaśnia Bielewicz.
- Moim zdaniem, instytucje finansowe z premedytacją wabiły klientów w tę pułapkę, przekonując ich, że frank będzie się osłabiał - przekonuje Szewczak.
Jeszcze do niedawna analitycy dużych banków utrzymywali, że frank będzie się osłabiał. Ekonomiści Goldman Sachs i JP Morgan w styczniu prognozowali, że na koniec tego roku za franka szwajcarskiego będzie trzeba zapłacić 2,60 złotego. Podobnie wieszczyli krajowi analitycy z BRE Banku, BZ WBK, City Handlowego czy ING Banku Śląskiego. Według nich, na koniec 2010 r. kurs franka miał wynosić 2,36-2,42 złotego. Rzeczywistość okazała się inna.Za franka trzeba było wówczas zapłacić ok. 3,20 złotego.
Część ekonomistów uważa, że Komisja Nadzoru Finansowego zbyt późno zareagowała na zjawisko masowego zaciągania kredytów hipotecznych w walutach obcych. Dopiero w ubiegłym roku KNF wprowadziła rekomendacje T i S-2, które ograniczyły tę możliwość.
Redaktorem art.jest Małgorzata Goss


Café z agentem w cywilu

Sprawą przecieku do "Gazety Wyborczej" informacji z postępowania w sprawie przeciekowej prok. Marka Pasionka odsuniętego od śledztwa smoleńskiego zajmie się Prokuratura Okręgowa w Warszawie.

Taką decyzję podjął wczoraj płk Ireneusz Szeląg, wojskowy prokurator okręgowy w Warszawie, któremu wcześniej zbadanie sprawy zlecił naczelny prokurator wojskowy. Chodzi o materiał opublikowany w "GW" 13 czerwca br. "Café pod agentem". W ocenie śledczych, w materiale prasowym mogło dojść do nieuprawnionego ujawnienia wiadomości z postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Wydział do spraw Przestępczości Zorganizowanej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Poznaniu. Autor publikacji powoływał się na złożone w trakcie postępowania prokuratorskiego zeznania agentów CIA dotyczące rzekomego przebiegu spotkania prok. Pasionka z byłym szefostwem ABW i agentami oraz billingi rozmów, które miały dowodzić kontaktów prok. Pasionka z politykami PiS oraz dziennikarzami m.in. "Naszego Dziennika", po których miały powstawać materiały prasowe dotyczące katastrofy. Tymczasem według relacji Bogdana Święczkowskego, uczestnika spotkania, Pasionek nie przekazywał żadnych informacji ze śledztwa, a spotkanie miało charakter wyłącznie towarzyski. Powstały też wątpliwości co do prawdziwości informacji dotyczących billingów, bo prok. Pasionek nigdy nie kontaktował się ani z posłanką Beatą Kempą (PiS), ani z redakcją "Naszego Dziennika".

Opinie, gdy nadejdą protokoły


Polscy biegli uczestniczący w badaniach oryginalnych rejestratorów pokładowych z samolotu Tu-154M wrócili do kraju. Zebrane materiały mają pozwolić na wydanie końcowych opinii, ale ich ujawnienie będzie uzależnione od daty przekazania przez Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej protokołów z czynności, w których uczestniczyli eksperci i prokurator.
Do Polski powróciła grupa biegłych z zakresu fonoskopii z Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof. Jana Sehna w Krakowie oraz prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie płk Tomasz Mackiewicz. Zespół uczestniczył w badaniach oryginalnych rejestratorów z pokładu samolotu Tu-154M, który uległ katastrofie 10 kwietnia 2010 roku.
Jak poinformowała prokuratura, biegli wraz z rosyjskimi ekspertami przez trzy tygodnie uczestniczyli w szeregu badań, które pozwolą na wydanie końcowej opinii fonoskopijnej przez IES. - Czynności te obejmowały m.in. oględziny zewnętrzne rejestratora oraz oryginału nośnika powiązane z pomiarami taśmy magnetycznej. Polscy biegli dokonali również analizy stanu namagnesowania oryginalnego nośnika tego rejestratora - zaznaczył płk Zbigniew Rzepa, rzecznik Naczelnego Prokuratura Wojskowego. Jak poinformował, w trakcie prac badawczych polscy biegli mogli wykorzystywać sprzęt przywieziony z kraju. Był to m.in. tzw. wizualizator (urządzenie, które w uproszczeniu można określić jako połączenie mikroskopu z kamerą). Jak dodał płk Rzepa, od 6 do 9 czerwca br. z udziałem trzech polskich ekspertów z zakresu badania rejestratorów parametrycznych oraz polskiego prokuratora wojskowego dokonano również oględzin rejestratorów parametrycznych, w tym tzw. polskiej czarnej skrzynki, czyli rejestratora firmy ATM wraz z oryginałami nośników danych.
Zakończenie badań z pewnością przybliża termin wydania końcowych opinii biegłych, ale w tym zakresie strona polska pozostaje uzależniona od sprawności działania Rosjan. - Wydanie końcowych opinii uzależnione jest także od daty przekazania przez Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej protokołów z czynności, w których uczestniczyli polscy biegli i prokurator - zaznaczył płk Rzepa. Powód? Badania wykonywane były jedynie z udziałem polskich ekspertów, którzy niejako asystowali rosyjskim biegłym, którzy de facto wykonywali ekspertyzy. Stąd też owoce prac muszą być przekazane do Polski na takich samych zasadach, na jakich dopuszczono stronę polską do badań - w ramach realizacji polskiego wniosku o pomoc prawną.
Równie powściągliwi nie są Rosjanie. Wczoraj Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej wydał komunikat, w którym zaznaczył, że zarówno polscy, jak i rosyjscy eksperci nie stwierdzili jakichkolwiek oznak ingerencji lub montażu w czarnych skrzynkach Tu-154M. "Rezultaty oględzin i badania oryginalnych nośników z zapisem parametrycznej i dźwiękowej informacji z rejestratorów pokładowych polskiego samolotu zostały szczegółowo opisane w odpowiednich dokumentach procesowych. Zostały one podpisane w trybie dwustronnym" - poinformował Komitet Śledczy FR. Jak zaznaczono, na podstawie wyników prac tak polscy, jak i rosyjscy eksperci mieli oświadczyć, że "brak jest jakichkolwiek oznak ingerencji lub montażu na badanych przedmiotach". Rosjanie uznali też, że śledztwo w sprawie katastrofy polskiego Tu-154M jest kontynuowane, a śledczy "wnikliwie weryfikują wszystkie informacje dotyczące przyczyn wypadku". Prowadzone są też złożone ekspertyzy sądowe.
Komitet Śledczy zaprzeczył także, jakoby podane w protokole z oględzin ciała prezydenta Polski Lecha Kaczyńskiego dane osobowe świadków tych czynności były nieścisłe. Czynności weryfikacyjne Komitet Śledczy powziął po głośnych publikacjach "Naszego Dziennika", który podjął próbę dotarcia do świadków. Pod wskazanym w protokole adresem dziennikarze nie odnaleźli świadka, co więcej, nikt nie słyszał tam o wymienionej w dokumentach osobie. - Śledczy wystąpili z kilkoma wnioskami dotyczącymi faktycznego miejsca zameldowania i zamieszkania świadków, a także przesłuchali ich. W wyniku tych czynności śledztwo uzyskało potwierdzenie wcześniejszych informacji, jak również samej obecności tych osób przy dokonywaniu oględzin - przekazał Komitet Śledczy FR.
autorem art. jest Marcin Austyn



18 cze 2011

GAZY I PAŁY DLA OPONENTÓW

Fot. M. Borawski
Takiej wyrozumiałości politycy PO nie mieli również wobec demonstrantów "Solidarności", wyrzucanych kupców z hali KDT, obrońców krzyża przed Pałacem Prezydenckim czy w końcu kibiców, wobec których zastosowano odpowiedzialność zbiorową za wybryki grupy chuliganów.
W kwietniu 2009 r. przed warszawskim Pałacem Kultury i Nauki doszło do starć związkowców "S" ze Stoczni Gdańsk z policją. Związkowcy twierdzili, że policjanci interweniowali bezmyślnie, "na oślep" rozpylali gaz, użyli gazu bojowego. Rannych zostało kilkanaście osób.
Kilka tygodni później policja bezczynnie przypatrywała się, jak prywatna spółka ochroniarska szturmuje w centrum Warszawy halę KDT i siłą usuwa z niej kupców. Agencja ochrony była wynajęta przez urząd Warszawy, nie miała prawa używać bezpośredniej siły. W wyniku wielogodzinnych potyczek 33 osobom udzielono doraźnej pomocy medycznej.
Podobną bierną postawę warszawska policja zachowała w 2010 r. w czasie znieważania krzyża oraz ataków gawiedzi na jego obrońców. Policja była obecna na Krakowskim Przedmieściu, jednak nie interweniowała w stosunku do osób, które szydziły z symboli religijnych, wyśmiewały się ze śp. Lecha Kaczyńskiego i zaczepiały modlących się pod krzyżem.
Natomiast służby porządkowe nie były takie wstrzemięźliwe wobec uczestników akcji upamiętniających katastrofę smoleńską. Już w tym roku warszawska straż miejska pobiła Michała Stróżyka, dziennikarza "Gazety Polskiej", który obserwował akcję "Solidarnych 2010". Skonfiskowano również namiot, w którym spotykali się uczestnicy tych pikiet.
W ostatnich miesiącach władze województw wprowadziły dla kibiców zakazy stadionowe. Pretekstem były bójki chuliganów, ale decyzję podjęto po tym, jak na trybunach piłkarskich zawisły transparenty krytykujące rząd PO. Tych przykładów szykan wobec działaczy opozycji lub oponentów rządu jest wiele (wystarczająco dużo na obszerną publikację), jak choćby niedawna rewizja ABW w mieszkaniu twórcy strony "AntyKomor".
Konsekwencje Polityki
Jednak najtragiczniejszą konsekwencją bezpardonowej walki z opozycją było zabójstwo polityczne na łódzkim działaczu PiS Marku Rosiaku. Morderca nie krył też, że działa z pobudek politycznych, wręcz przeciwnie, szczycił się tym, a nawet żałował, że jego ofiarą nie był Jarosław Kaczyński. Wkrótce okazało się, że zabójca był nawet członkiem PO. Bez wątpienia ataki medialne na PiS przyczyniły się do tej zbrodni. Początkowo wydawało się, że łódzka tragedia zatrzyma tę falę. Czołowi politycy koalicji wyrazili żal z powodu zabójstwa Marka Rosiaka, ale po kilku tygodniach wrócili do poprzedniej retoryki. Przykładem takich słów był wywiad ze Stefanem Niesiołowskim w "Przekroju" (16 maja br.), w którym wicemarszałek PO mówił m.in.: "Ludzi, którzy posługują się językiem w sposób całkowicie cyniczny i podły, nakierowany tylko na zdobycie władzy, trzeba odsunąć od polityki. Mówię tu o czołówce PiS, a nie o tych ludziach, którzy za nimi idą. Głupich zawsze jest dużo. (...) W 1939 roku to Hitler napadł na Polskę (...). Jarosław Kaczyński napadł na Polskę i ja jej bronię przed nim i jego kliką (...). PiS-owska cyniczna klika wykorzystuje ludzi o różnych poglądach i nastawieniu, którym często się wydaje, że chcą dobrze dla Polski i potem organizują burdy. Ma rację Stefan Bratkowski, kiedy ostrzega przed elementami faszyzmu".
Kampania zohydzania opozycji, odhumanizowania przeciwników i oskarżania ich o najgorsze wciąż trwa. Tragedia łódzka nie nauczyła niczego. Ale czy w takiej praktyce i retoryce "polityki miłości" jest miejsce na podpieranie się autorytetem Jana Pawła II?
Autor był członkiem komisji weryfikacyjnej ds. WSI. Do grudnia 2007 r. był szefem ZSiA SKW. Po objęciu stanowiska prezydenta RP przez Bronisława Komorowskiego został wyrzucony z Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

DEGRENGOLADA - Orzeł i reszka - Jan Maria Jackowski


Gdyby się zastanowić, co jest miernikiem degrengolady polskiej polityki, to odpowiedź nasuwa się sama: polityczne transfery, czyli skakanie z kwiatka na kwiatek na cztery miesiące przed wyborami. W tym kontekście szczególnie charakterystyczny jest przypadek Joanny Kluzik-Rostkowskiej. Ta posłanka zaliczyła w tej kadencji Sejmu już trzy kluby parlamentarne. Z równym emocjonalnym zaangażowaniem namawiała rok temu do głosowania na prezesa Prawa i Sprawiedliwości w wyborach prezydenckich i była główną twarzą tej kampanii w obozie Jarosława Kaczyńskiego. Później twierdziła, że tworzy formację PJN, która ma być "alternatywą dla PiS", i że będzie z tą formacją bez względu na sondaże. Natomiast obecnie opuściła PJN i nie ukrywa nienawiści do PiS, partii, w której przez lata działała i była nawet ministrem. Fotografuje się z Donaldem Tuskiem i namawia do głosowania na PO pod hasłem, "by nie dopuścić do władzy PiS". Rodzi się oczywiste pytanie, kiedy oszukiwała wyborców, czy przedwczoraj, czy wczoraj, a może dzisiaj?
Joanna Kluzik-Rostkowska ma poglądy lewicowe, socliberalne. Jest to zideologizowany zestaw postoświeceniowych, uproszczonych myśli o świecie, które są bardzo promowane przez media mainstreamowe. Stąd karierą tej posłanki tak bardzo interesuje się "obóz postępu i demokracji". Patologia systemu partyjnego w Polsce polega na tym, że jest tworzony nie tyle na zasadach merytorycznych, a więc na bazie rzeczywistych różnic ideowych i programowych, ile na doraźnej koniunkturze i grze personalnej. Joanna Kluzik-Rostkowska z tymi swoimi "politycznie poprawnymi" poglądami równie dobrze mogłaby być w każdej z obecnych partii zasiadających w Sejmie. I nikt by się nie zdziwił.
W PiS już była. I nawet jako minister pracy przygotowała "autorski" lewicowo-liberalny program "polityki rodzinnej", sprzeczny z programem tej partii z 2005 roku. Jego istota polegała na zagnaniu kobiet do pracy zawodowej i rodzenia dzieci, a ich wychowaniem, a właściwie hodowlą, miało się zamiast rodziców zająć państwo. Jako szefowa PJN firmowała projekt nowelizacji ustawy dyskryminującej media katolickie i społeczne. W PO zasila lewe skrzydło tej partii, a więc zwolenników in vitro oraz legalizacji konkubinatów homoseksualnych i heteroseksualnych. W PSL też by się zmieściła, ale ludowcy by jednak jej nie przyjęli, bo swój rozum mają. SLD czeka na nią z otwartymi rękoma, zwłaszcza gdy nie dostanie na listach PO upragnionej "jedynki" i np. stwierdzi, że jej serce zawsze biło po lewej stronie.
Joanna Kluzik-Rostkowska swoim egzaltowanym "szukaniem miejsca na scenie", w czerwonym kostiumie, w którym występowała u boku Jarosława Kaczyńskiego, a obecnie u boku Donalda Tuska, zapewne niechcący ośmieszyła system partyjny w Polsce. Obnażyła jego fasadowość i obłudę. Jej rozpaczliwa próba załapania się do następnego Sejmu unaoczniła także relatywizm moralny i hipokryzję życia publicznego. Nieważne, czy ma się ukształtowane poglądy, nieważna uczciwość, szacunek do wyborców, nieważne, że to, co się robi dziś, przeczy temu, co się mówiło wczoraj, nieważne deklaracje, nieważny szacunek do samego siebie, nieważna wiarygodność, ważne jest parcie na mandat za wszelką cenę i liczenie na to, że "ciemny lud" i tak to kupi.
Paradoksalnie została oczyszczona scena polityczna. Wyszło szydło z worka - Prawo i Sprawiedliwość ma znakomity argument o V kolumnie we własnych szeregach. Teraz już nikt nie powinien mieć wątpliwości, że była koniem trojańskim. PJN stanie się bardziej wiarygodna dla tych centroprawicowych wyborców, którzy nie popierają PiS, a odejście niedawnej szefowej tej partii otwiera drogę do integracji PJN z różnymi pozaparlamentarnymi środowiskami prawicowymi. PO jest też zadowolona, bo zamieszanie z Joanną Kluzik-Rostkowską odwróciło uwagę od bieżących problemów i niekompetencji rządów tej formacji. Poza tym wzmocnione zostało lewe skrzydło tej partii. Dzięki temu w następnej kadencji parlamentu łatwiej będzie zacieśnić współpracę z SLD, uchwalić in vitro oraz przepchnąć zrównanie prawne konkubinatów homoseksualnych i heteroseksualnych z małżeństwami.


17 cze 2011

Ekshumacje jeszcze przed jesienią

W ciągu najbliższych tygodni zapadną ostateczne decyzje dotyczące przeprowadzenia ekshumacji ofiar katastrofy samolotu Tu-154M. Czynności mogą zostać podjęte jeszcze przed jesienią - dowiedział się "Nasz Dziennik" ze źródeł zbliżonych do śledztwa. Wojskowa prokuratura nie potwierdza tych informacji. Jak usłyszeliśmy, wnioski dowodowe w tym zakresie były złożone i do tej pory nie zostały rozpatrzone.

Prowadzący śledztwo smoleńskie prokuratorzy skłaniają się ku temu, by przystać na składane przez pełnomocników osób poszkodowanych wnioski dotyczące przeprowadzenia ekshumacji ofiar katastrofy samolotu Tu-154M. Jak dowiedział się "Nasz Dziennik" ze źródeł zbliżonych do śledztwa, wprawdzie w żadnym z przypadków decyzja jeszcze nie zapadła, to jednak rozbieżności pomiędzy rosyjską dokumentacją sekcyjną a stanem rzeczywistym zdecydowanie uzasadniają przeprowadzenie tego rodzaju czynności. Tych rozbieżności świadomi są śledczy, a to może oznaczać, że ostateczne decyzje wkrótce zapadną.


- Decyzje o przeprowadzeniu ekshumacji zapadną i wydaje się, że stanie się to stosunkowo szybko, prawdopodobnie w ciągu najbliższych tygodni - usłyszeliśmy.
Informacji nie komentuje prokuratura wojskowa, podkreślając, że dotychczas żadne decyzje w tej sprawie nie zostały podjęte. - Decyzję o ekshumacji - na tak lub na nie - podejmie prokurator, który będzie rozpatrywał dany wniosek dowodowy w tym zakresie. Na obecną chwilę żadna decyzja jeszcze nie zapadła - zaznaczył kpt. Marcin Maksjan z biura rzecznika Naczelnej Prokuratury Wojskowej.


Tymczasem w przekonaniu mec. Rafała Rogalskiego, pełnomocnika Jarosława Kaczyńskiego i kilku innych rodzin ofiar katastrofy smoleńskiej, sprawa dalszego losu wniosków ekshumacyjnych powinna zostać niebawem rozwiązana. - W mojej ocenie, temat ten jest w ścisłym polu zainteresowania prokuratury, zwłaszcza po wizycie pana prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta w Moskwie i po wydarzeniach, które tej wizycie towarzyszyły. Myślę, że w sprawie tych wniosków w niedługim czasie będzie podejmowana decyzja merytoryczna: pozytywna lub negatywna - zaznaczył.


Jeśli prokuratorzy przychylą się do wniosków ekshumacyjnych, wbrew wcześniejszym zastrzeżeniom na ich realizację nie trzeba będzie czekać do późnej jesieni, gdyż tego rodzaju czynności wykonywane na potrzeby procesowe nie są obarczone tego rodzaju ograniczeniami. - Są to czynności, które można wykonać niemal w każdym czasie. Oczywiście można wybrać termin wieczorny czy chłodniejszy dzień, ale to nie jest tak, że z czynnościami trzeba czekać do listopada - zauważył mecenas Bartosz Kownacki, pełnomocnik części rodzin ofiar katastrofy samolotu Tu-154M.


Konieczność przeprowadzenia ekshumacji wyraziły rodziny tragicznie zmarłych, które stwierdziły poważne braki w dokumentacji sekcyjnej sporządzonej w Rosji. W przypadku Zbigniewa Wassermanna Rosjanie m.in. opisali narządy wewnętrzne posła, które dużo wcześniej zostały mu operacyjnie usunięte w Polsce. Prokuratura wojskowa już dysponuje dokumentacją medyczną posła, którą zabezpieczono w krakowskich szpitalach. Z kolei dokumentacja ciała Przemysława Gosiewskiego wykonana w Rosji nie zgadzała się m.in. w zakresie cech fizycznych zmarłego.

Marcin Austyn


Chrześcijanin to nie konformista

Ze Stefanem Meetschenem, niemieckim dziennikarzem i pisarzem, rozmawia Bogusław Rąpała

W Pańskiej książce "Europa bez Chrystusa?" stawia Pan tezę, że głównym problemem współczesnej Europy jest brak fundamentów duchowych. Wspólna waluta i polityka gospodarcza wydają się jedynymi elementami zespalającymi Unię Europejską.
- Częściowo tak. Jest to bardzo kruchy fundament, o czym mogliśmy się przekonać szczególnie w ostatnich tygodniach na przykładzie Grecji, Irlandii czy Hiszpanii. Gdy tylko któryś z tych krajów znalazł się w finansowych tarapatach, szybko zobaczyliśmy granice europejskiej jedności i solidarności. Tak więc same pieniądze to za mało. Fundamentem, którego Europa rzeczywiście potrzebuje, jest wspólny system wartości, na który składa się chrześcijańsko-żydowski zbiór zasad etycznych oraz prawa człowieka wynikające z humanizmu. Obecnie w Europie silniej niż kiedykolwiek doświadczamy humanizmu ekskluzywnego, jeśli nie coraz wyraźniejszej formy utylitaryzmu. A to na dłuższą metę nie stanowi wystarczającej motywacji do podejmowania moralnych działań. Filantropia może szybko przerodzić się w cynizm i egoizm. Dlatego chrześcijańska wizja człowieka, w myśl której wszyscy jesteśmy grzesznikami, ale jednocześnie posiadamy wartość i godność wynikającą z faktu, że zostaliśmy stworzeni na podobieństwo Boże, wydaje się - według mnie - najbardziej realnym i wytrzymałym fundamentem dla Europy. Oczywiście przy zachowaniu świadomości, że sama wiara chrześcijańska nie jest jedynym gwarantem europejskiej jedności i życia zgodnego z moralnymi zasadami. Prawdopodobnie chrześcijańska Europa znów mogłaby się wtedy cieszyć większym szacunkiem zarówno w Chinach, Indiach, jak i w krajach islamskich.

Niestety, w Europie można zaobserwować tendencje wprost odwrotne, diagnozowane jako "chrystianofobia". Jakie są jej główne przyczyny?
- Na zjawisko chrystianofobii składają się: strach przed właściwie bliżej nieznaną wiarą chrześcijańską, nienawiść i ekscesy skierowane z jednej strony przeciwko samym chrześcijanom, a z drugiej przeciwko wszystkim chrześcijańskim symbolom, nauczaniu i wartościom. Pożywką dla tej nienawiści jest nie tylko narastający poziom niewiedzy na temat chrześcijaństwa, ale paradoksalnie również przesyt rzekomej wiedzy na jego temat. Ta nowa forma prześladowań została rozpoznana przez Jana Pawła II już w 1983 roku. Polega ona na społecznej dyskryminacji poszczególnych wierzących lub nawet całych kościelnych wspólnot. Wprawdzie nie zamyka się ich - jak to miało miejsce w przeszłości - w więzieniach lub obozach koncentracyjnych, nie skazuje się na przymusowe pracę lub na banicję...

...ale zamiast tego spycha się ich w społeczny niebyt.
- Dzieje się to poprzez zarzuty o fundamentalizm w tak ważnych sprawach jak rodzina, seksualność, aborcja czy eutanazja. A przy tym perfidnie jako najwyższą wartość propaguje się tolerancję i wolność religijną. Ale jeśli chodzi konkretnie o poziom wolności religijnej przewidzianej dla chrześcijan, to jest on równy zeru. Podam przykład: Niedawno w Holandii jeden z urzędników państwowych, chrześcijanin, z powodów osobistych, wynikających z jego przekonań religijnych i nakazów sumienia, odmówił udzielenia ślubu parze homoseksualistów. Został natychmiast zwolniony z pracy. Przecież jak tak dalej pójdzie, to w niedalekiej przyszłości, w trosce o tolerancję ocenzuruje się Pismo Święte. Toż to czyste szaleństwo!
Pewne kręgi społeczne wciąż na nowo podejmują próby, aby doprowadzić do dechrystianizacji Kościoła i ukształtowania nowego wizerunku tej instytucji. Z punktu widzenia społecznego Kościół i owszem, może istnieć. Prawa bytu nie ma natomiast jego religijne przesłanie, przesłanie Krzyża i Zmartwychwstania, którego próbuje się za wszelką cenę uniknąć i które chce się ujarzmić.

Tę taktykę stosuje się również wobec osoby Benedykta XVI.
- Ależ oczywiście! Dzieje się tak nie we wszystkich mediach, ale w niektórych z całą pewnością tak. Z wypowiedzi Benedykta XVI wybierane są fragmenty, które uznaje się za kompatybilne z nowoczesnym duchem czasu. Oczernia się natomiast i ośmiesza te jego religijne wypowiedzi, które nie pasują do świeckiej wizji świata lub niezamierzenie budzą poczucie winy. Również Jan Paweł II i św. Maksymilian Maria Kolbe, któremu poświęcony jest rok 2011, poddawani są temu samemu procesowi świeckiego "unieszkodliwiania". Trochę przejaskrawiając - można powiedzieć, że tę pierwszą postać próbuje się "zredukować" do poziomu polskiego bohatera narodowego, który uwielbiał kremówki i jazdę na nartach, a drugą pokazuje się jako przykład na wielkość człowieka. Ale to, skąd obydwaj czerpali siłę potrzebną do wypełniania swoich wielkich zadań, jest już przez większość mediów pomijane. To nie jest obiektywne podejście.

W "nowoczesnej" Europie przewidziane jest miejsce dla Kościoła, ale pod pewnymi warunkami.
- Podstawowy warunek jest taki, że chrześcijanin w Europie będzie milczał na temat swojej wiary w przestrzeni publicznej lub przynajmniej ją relatywizował. Odnosi się to nie tylko do sposobu przekazywania informacji medialnych, ale również do takich miejsc jak szkoły, urzędy czy szpitale. Jednak to, że również w Europie działają z pozoru niedające się pokonać liberalne grupy, jak przykładowo te identyfikujące się z gender mainstreaming, nie oznacza, iż do nich należy ostatnie słowo. Jest wielu ludzi młodych, interesujących się polityką, którzy odczuwają głód kultury opartej na szacunku dla drugiego człowieka, transcendencji i myślowej głębi. Są bardziej wymagający niż poprzednie pokolenia. Dowodem na to są chociażby Światowe Dni Młodzieży.

Jak scharakteryzowałby Pan elity, które rządzą Europą, decydują o jej przyszłości i prowadzą naszą cywilizację do katastrofy, przede wszystkim w aspekcie demograficznym?
- Nie widzę aktualnie żadnych elit, które rządziłyby Europą. Prawdziwe elity działają w niszach lub też dawno są na emeryturze. Dziś daje się zaobserwować ogólny brak orientacji lub skłonność do ideologicznej, a czasem i cynicznej powierzchowności. Dzieje się tak zarówno po tzw. konserwatywnej, jak i po liberalnej stronie sceny politycznej. Co się zaś tyczy katastrofy demograficznej, to przynajmniej w Niemczech i we Włoszech nie da się jej uniknąć. Fundament został położony już w latach 80. minionego wieku. Nawiasem mówiąc - stało się to pod rządami przeważnie konserwatywnych, chrześcijańsko-demokratycznych rządów.

W tym procesie niemałą rolę odgrywa tzw. homolobby.
- Mam naturalnie świadomość tego, że również w Polsce niektórzy politycy i prominenci są systematycznie ciągani po sądach za swoje wypowiedzi na temat homoseksualizmu. Do tego dochodzi propagandowy plan Marschalla Kennetha Kirka, w myśl którego homoseksualne pseudowartości powinny być coraz silniej rozpowszechniane w społeczeństwie. Ale nawet to, co dziś wydaje się dość brutalne, z dłuższej perspektywy okazuje się tylko dziecinną zabawą. Bowiem za kilka lat, kiedy Muzułmanie, Chińczycy i Hindusi zapuszczą jeszcze silniejsze korzenie w Europie, wówczas homoseksualiści zatęsknią za chrześcijanami, którzy wprawdzie od czasu do czasu mówili o grzechu, ale w gruncie rzeczy byli łagodni i mili. Prawdopodobnie wtedy będą panować dużo bardziej rygorystyczne normy etyczne. Ale interesujące jest również to, że obydwie grupy - zarówno homolobby, jak i przedstawiciele Kościoła - prawie zawsze przedstawiają swoje argumenty z pozycji ofiary. Każdy czuje się dyskryminowany. Taka reakcja wynika z kompleksów. Recepta na "chrystianofobię" jest następująca: chrześcijanie muszą odrzucić taką postawę. I nie wolno na tym poprzestać. To trochę jak w piłce nożnej: kto broni tylko i wyłącznie własnego pola karnego, nigdy nie zdobędzie bramki. Ja przykładowo powziąłem takie postanowienie, że wszystkim ezoterykom z kręgu mojej rodziny i znajomych, przy całej do nich sympatii będę mówił, że te wszystkie szaleństwa związane z Feng Shui, pięcioma tybetańskimi krokami do wiecznej młodości czy jogą uważam za totalne bzdury. Dużo lepsze jest chrześcijańsko-humanistyczne wychowanie - dla serca, dla ducha i dla rozumu.

W epilogu swojej książki stwierdził Pan, że być chrześcijaninem w dzisiejszych czasach to być rewolucjonistą. Czy to jedyna szansa na obronę i przywrócenie właściwej pozycji chrześcijaństwa w Europie?
- Nie sądzę, że istnieje jakaś "właściwa pozycja" wiary chrześcijańskiej w Europie. Kościół pomimo swojej długiej tradycji i doniosłych osiągnięć cywilizacyjnych nie ma monopolu na panowanie nad Europą naszych czasów. Musi natomiast od nowa nastawić się na społeczny i duchowy wyścig ideowy. Nie poprzez krytykę lub zabieganie o względy, ale poprzez swoją postawę. On musi walczyć. Za pomocą piękna liturgii, sakramentów, kultu świętych, relikwii oraz wyczucia ludzkich dusz. Wtedy rzeczywiście będzie atrakcyjny i rewolucyjny w najlepszym tego słowa znaczeniu. A nie konformistyczny. Do tego jednak potrzebne jest świadectwo dawane przez poszczególnych chrześcijan słowem, czynem i modlitwą. A to musi kosztować!


NIKT ICH NIE ZAPRASZAŁ - Kto z najeźdźcy robi ofiary

Rosyjski historyk stwierdził, że warunki, w jakich przetrzymywano jeńców, były w istocie "zawoalowanym unicestwieniem tych ludzi". To już kolejna w ostatnim czasie próba fałszowania historii w celach politycznych. W ubiegłym tygodniu dziennik "Izwiestija", powołując się również na Matwiejewa, podnosił rzekomo "bestialski" stosunek do jeńców bolszewickich. Według prof. Włodzimierza Marciniaka, może być to z jednej strony próba usprawiedliwienia nieuznania przez Federację Rosyjską na płaszczyźnie prawnej zbrodni katyńskiej, a z drugiej - może stanowić to formę nacisku na polski rząd.

Giennadij Matwiejew wypomniał Polsce, że nie przekazała do tej pory Rosji list zmarłych w polskiej niewoli jeńców bolszewickich z wojny polsko-bolszewickiej, pomimo że zobowiązała się do tego w traktacie ryskim z 1921 roku. Jego zdaniem, Polska podaje nieprawdziwe dane na temat liczby czerwonoarmistów zmarłych na terenie polskich obozów. Jak twierdzi - rosyjscy specjaliści utrzymują, że zmarło ich o 10 tysięcy więcej, niż podaje wersja polska. - Faktycznie, nie ma pełnych wykazów. Ale proszę zauważyć, że ze strony Matwiejewa ten wyrzut brzmi jak usprawiedliwienie, dlaczego Rosja nie przekazała Polsce do tej pory pełnych informacji na temat listy osób wymienionych w liście Berii do Stalina, który później stał się podstawą do decyzji biura politycznego - zaznacza prof. Włodzimierz Marciniak, politolog, pracownik naukowy Instytutu Studiów Politycznych PAN oraz Wyższej Szkoły Biznesu



 - National Louis University w Nowym Sączu. Giennadij Matwiejew jest kierownikiem Katedry Historii Południowych i Zachodnich Słowian Wydziału Historycznego Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Michaiła Łomonosowa. Jego wypowiedź znalazła się w wyemitowanym we wtorkowy wieczór w Kanale 1 materiale dotyczącym losu jeńców sowieckich na terenie Polski w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Materiał sugerował, że warunki, w jakich przetrzymywano jeńców sowieckich, oznaczały "zawoalowane unicestwienie tych ludzi". - Jeśli porównamy los polskich jeńców w niewoli sowieckiej i los sowieckich jeńców na terenie Polski, to po pierwsze - liczba zmarłych w obozach sowieckich była znacznie większa, po drugie, bestialstwo dokonywało się po stronie bolszewickiej. Komisarz konnej armii Izaak Babel opisywał w swoim dzienniku przypadki rozstrzeliwania polskich jeńców. Jak można w ogóle zestawiać ze sobą te dwie kwestie, zupełnie nieporównywalne? Moim zdaniem, jest to czysto polityczne zagranie - podkreśla prof. Marciniak.


 Według niego, jest to z jednej strony próba usprawiedliwienia tego, że Federacja Rosyjska nie chce uznać na płaszczyźnie prawnej zbrodni katyńskiej, a z drugiej strony może stanowić to formę nacisku na polski rząd. - Może to być wyraz pewnego niezadowolenia strony rosyjskiej z faktu, że "ocieplenie" w stosunkach polsko-rosyjskich przyniosło za mało korzyści. Nie rozumiem, dlaczego Polska nie podejmuje w ogóle kwestii losu polskich jeńców w niewoli sowieckiej z wojny 1918-1920. Straty były wówczas ogromne, bardzo wielu jeńców zostało rozstrzelanych od razu na polu walki, a niektóre oddziały bolszewickie posuwały się do wyjątkowego bestialstwa - zdarzały się przypadki odrąbywania głów szablami - tłumaczy prof. Włodzimierz Marciniak. Gennadij Matwiejew stwierdził w ubiegłym tygodniu w "Izwiestiji", że chociaż nie ma dokumentu potwierdzającego, jakoby w Polsce w tamtym czasie był rozkaz rozstrzeliwania jeńców sowieckich, są jednak rozkazy dotyczące konkretnych przypadków. Niedopowiedzenie i manipulacja, jakiej dopuścił się rosyjski historyk, sugerują, że w Polsce również zdarzały się wypadki "brutalnych egzekucji" na jeńcach.